Ποίηση – Μ ο ν α ξ ι ά –

Ποίημα

Πως να αντέξω σιωπή
την τόση φλυαρία
που μου τρελαίνει το μυαλό
και πως να ησυχάσω.

Στήνουν χορό οι σκέψεις μου
τρελές και μεθυσμένες
από το χθες στο σήμερα
ξεκούραση δεν έχω.

Αμέτρητα τα πάθη μου
αμαρτωλοί οι πόθοι
και η ζωντάνια της καρδιάς
το σώμα τυραννάει.

Ξέχασα πια την προσευχή
και η συγγνώμη εχθρός μου,
έγινε πέτρα η ψυχή
δεμένη στο λαιμό μου.

Πως να αντέξω τους λυγμούς
της νιότης που εχάθη
μέσα σε δρόμους σκοτεινούς
νύχτες χωρίς φεγγάρι.

Πως να αντέξω σιωπή
την τόση φλυαρία
που από το χέρι με κρατά
και με οδηγά στην τρέλα…

©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια