Ποίηση – ΤΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ –

Ποίημα

Γαβγίζουν πάλι των Ελλήνων οι εχθροί,
του Είκοσι δύο τις σφαγές ξαναθυμούνται
μα σηκωθήκαν απ´τους τάφους οι νεκροί
κι οι ζωντανοί είναι στα όπλα, δεν κοιμούνται.

Άρχισε πάλι να βρυχάται το θεριό
και ονειρεύεται σουλτάνους και χαρέμια,
μα έχουμε λόγο από τον ίδιο τον Θεό,
πως σαν τα άλογα θα τους τραβά τα γκέμια.

Είναι η Ελλάδα μας πατρίδα του Θεού,
της Παναγίας μας χώρα ευλογημένη,
προστάτις είναι του γενναίου μας στρατού
και κει στα σύνορα στέκει αρματωμένη.

Όσα μας έλεγε η γιαγιά για το σπαθί
του βασιλιά που΄ναι μαρμαρωμένος,
όλα θα βγουν αληθινά, όλα γιατί
ήρθε η ώρα του κι είναι αναστημένος.

Στη Μικρασία και στην Πόλη μας ξανά
η γαλανόλευκη ψηλά θα κυματίσει
μέχρι τον Πόντο κι ο φονιάς κατακτητής,
στης Ανατολίας τις σπηλιές του θα γυρίσει!!!

©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια