Ποίημα
Εγώ στη ζωή μου
ποτέ δεν έκανα
όσα ήθελα να κάνω…
Και τώρα εσύ με ρωτάς
αν αγάπησα αυτά που έκανα;
Ειλικρινά δεν έχω απάντηση…
Κι όλα αυτά που ξεθώριασαν
και χάσανε τη λάμψη τους
στο πέρασμα των χρόνων,
μην νομίζεις πως τα ξέχασα.
Απλά τα έχω κλειδώσει
στο πίσω μέρος του μυαλού μου.
Γιατί πολύ απλά δεν πιστεύω
πώς το σύμπαν θα συνωμοτήσει
για να μου δώσει όλα όσα θέλω…
Μπορεί να το έχει κάνει
σε κάποιους που γεννήθηκαν
με δικό τους αστέρι
και τους χαρίστηκαν όλα απλόχερα
χωρίς να κουραστούν
ν΄αποκτήσουν τίποτα μόνοι τους…
Κανένα αστέρι εμένα
δε με καταδέχτηκε
γι΄αυτό έγινα εγώ το αστέρι της ζωής μου…
Ξέρω… λίγο το φως μου
Μα είναι όλο δικό μου
Αυτόφωτο…
©2024 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Νομίζω πως είναι από τ΄αγαπημένα μου
Τώρα ξέρω γιατί σ΄εχω ξεχωρίσει, θα συμφωνησω με τη Μαρία, είναι απο τ΄αγαπημένα μου