Ποίημα
Με φουντωμένα σ΄αγαπώ
πυρακτωμένα μάτια
κι ανάσες εμφράγματος.
Σμίγαμε
γυμνοί από ενοχές
στης άμμου την αγκαλιά,
στο νανούρισμα του φλοίσβου.
Εκείνη τη στιγμή
ο ουρανός έσκυβε
και με τρεμάμενα χέρια
τη γη φιλούσε
κι η θάλασσα
στον Αίολο φώναζε
τα σύννεφα να διώξει
τι ήθελε ο βασιλιάς
της ευτυχίας το πρόσωπο να δει
κι ο διαφεντευτής
που και που
έχανε την άκρη του νήματος.
©2024 Γιώργος Ανωγειάτης
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ποιητής
