Καλλιτεχνία στην άμμο – Σούρικεν * Κρυμμένη λεπίδα χεριού –

Άρθρο * Καλλιτεχνία στην άμμο

Η Ιαπωνική ονομασία είναι Shuriken (手裏剣) και στα Ελληνικά προφέρεται Σούρικεν, γνωστά και ως Αστέρια Νίντζα. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, τα Shuriken (手裏剣) δεν προορίστηκαν ως κυρία φονικά όπλα, αλλά ως δευτερεύοντα, για να προκαλέσουν είτε την ενόχληση – τραυματισμό, είτε την απόσπαση της προσοχής του αντιπάλου.
Το shuriken (Ιαπωνικά: 手裏剣, κυριολεκτικά: “κρυμμένη λεπίδα χεριού”) είναι ένα ιαπωνικό κρυφό όπλο που χρησιμοποιήθηκε ως κρυφό στιλέτο ή metsubushi για να αποσπά την προσοχή ή να κατευθύνει λάθος.
Είναι επίσης γνωστά ως αστέρια που ρίχνουν, ή αστέρια νίντζα, αν και αρχικά σχεδιάστηκαν σε πολλά διαφορετικά σχήματα. Οι κύριες ποικιλίες του shuriken είναι το bō shuriken (棒手裏剣, stick shuriken) και το hira shuriken (平手裏剣, επίπεδο shuriken) ή shaken (車剣, wheel shuriken, επίσης διαβάζεται ως kurumaken).
Τα Shuriken ήταν συμπληρωματικά όπλα στο σπαθί ή διάφορα άλλα όπλα στο οπλοστάσιο ενός σαμουράι, αν και συχνά είχαν σημαντικό τακτικό αποτέλεσμα στη μάχη. Η τέχνη του χειρισμού του shuriken είναι γνωστή ως shurikenjutsu και διδασκόταν ως δευτερεύον μέρος του προγράμματος σπουδών πολεμικών τεχνών πολλών διάσημων σχολών, όπως Yagyū Shinkage-ryū, Tenshin Shōden Katori Shintō-ryū, Ittō-ryū, Kukishin-ryū, και Togakure-ryū.

ο bo-shuriken εκτοξεύεται με διάφορους τρόπους, όπως πάνω από το κεφάλι, τη μασχάλη, προς τα πλάγια και προς τα πίσω, αλλά σε κάθε περίπτωση η ρίψη περιλαμβάνει την ολίσθηση της λεπίδας από το χέρι μέσα από τα δάχτυλα σε μια ομαλή, ελεγχόμενη πτήση. Οι κύριες μέθοδοι ρίψης είναι το jiki da-ho (μέθοδος άμεσου χτυπήματος) και το han-ten da-ho (μέθοδος χτυπήματος με στροφή). Αυτά τα δύο είναι τεχνικά διαφορετικά, καθώς το πρώτο δεν επιτρέπει στη λεπίδα να περιστρέφεται πριν χτυπήσει τον στόχο, ενώ το δεύτερο απαιτεί να περιστρέφεται η λεπίδα.
Η προέλευση του bo-shuriken στην Ιαπωνία είναι ακόμα ασαφής παρά τη συνεχιζόμενη έρευνα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι το shurikenjutsu ήταν μια μυστική τέχνη και επίσης λόγω του γεγονότος ότι σε όλη την πρώιμη ιαπωνική ιστορία υπήρχαν πολλοί ανεξάρτητοι εκφραστές της ικανότητας της ρίψης μακριών, λεπτών αντικειμένων. Η παλαιότερη γνωστή αναφορά σε σχολείο που διδάσκει shurikenjutsu είναι στο Ganritsu Ryu, που δραστηριοποιήθηκε τον 17ο αιώνα. Αυτό το σχολείο χρησιμοποιούσε ένα μακρύ, λεπτό εργαλείο με βολβώδες κεφάλι, που πιστεύεται ότι προέρχεται από το βέλος. Τα σωζόμενα παραδείγματα λεπίδων που χρησιμοποιούνται από αυτό το σχολείο φαίνεται να συνδυάζουν το σχήμα ενός βέλους με αυτό μιας βελόνας που χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην ιαπωνική δερματίνη και την κατασκευή πανοπλιών.

Υπάρχουν προηγούμενες αναφορές σε γραπτά αρχεία – όπως το Osaka Gunki (大阪軍記, τα στρατιωτικά αρχεία της Οσάκα) – για το τυπικό μαχαίρι και το κοντό ξίφος που ρίχνονται στη μάχη. Ο Miyamoto Musashi λέγεται ότι κέρδισε μια μονομαχία πετώντας το κοντό ξίφος του στον αντίπαλό του, σκοτώνοντάς τον.

 ©2024 Σπύρος Λιανάκης

Αρθρογράφος – Καλλιτεχνικός φωτογράφος – Καλλιτέχνης στην άμμο