Σκέψεις * Αφήγημα
Σε μια συνομωσία σιωπής,
στέκω ασάλευτη να ακούω την καρδιά μου,
οι λέξεις σου σαν θείο δώρο
διώχνουν τις σκιές της μοναξιάς μου
και τα μάτια σου ντυμένα με ουρανό γεμάτο αστέρια,
φωτίζουν το πρόσωπο μου.
Γλυκιά μου αγάπη, του πόθου μου κρασί
στου ονείρου την ακτή
να απολαμβάνουμε μαζί,
το γαλανό καθάριο νερό της θάλασσας
και οι καρδιές μας να ξεδιψούν αγκαλιά…
Σαν δυο ατελείς ψυχές
που επιζητούν ν΄αγγίξουν μαζί την τελειότητα.
Ένα φιλί στο μαξιλάρι, ένα χάδι τρυφερό
Πόση ευτυχία να αγαπιέσαι γι΄αυτό που αληθινά είσαι!
©2024 Να’ι’αδα Αίγλη
Αρθρογράφος – Συγγραφέας

Υπεροχο όπως όλα