Σκέψεις
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος από το να γδυθώ και να γίνω εμφανής
ώστε να οδηγήσω τους αγαπημένους μου στην αλήθεια.
Όταν ήμουν ντυμένη, τα πάντα ήταν καλυμμένα με στρώματα κρυμμένα ώστε κανείς να μην είναι σε θέση να δει ή να μάθει την αληθινή ιστορία.
Όλα ήταν απλώς μύθοι για να τους τυφλώσω και να τους κρατήσω μακριά… για να μείνω στην σκιά του σκοταδιού και να μην φωνάξω για βοήθεια.
Αλλά τώρα που κάθομαι μόνη μου στο συννεφιασμένο παράθυρό μου, μπορώ να δω όλα όσα έχουν σημασία. Είμαι απαλλαγμένη από τις τοξικές σκέψεις, τους χειρισμούς των ανθρώπων και από τα ψέματα τους.
Μπορώ να αναπνέω εύκολα και να μην ενοχλούμαι από τους ξένους που κοιτάζουν μέσα, φοβούμενη ότι οι μύθοι μου και τα μυστικά μου θα αποκαλυφθούν για πράγματα που δεν διέπραξα ποτέ…
Αλλά, μάλλον για αυτά που έκαναν αυτοί σε μένα.
Δεν κρυβόμουν, αλλά εγώ ήμουν αυτή που έκρυβε την αλήθεια καλύπτοντάς την, και ασφυκτιώντας άσκοπα.
Χωρίς ρούχα είμαι ελεύθερη, όπως ανατέλλει ο ήλιος, όπως τα πουλιά βγαίνουν από τις φωλιές τους, και όπως δεν υπάρχει κανείς τριγύρω.
Επιτέλους, καθαρή από όλα τα στρώματα της βρωμιάς και της σκόνης που ήμουν κρυμμένη μέσα, τώρα μπορώ να μυρίζω πάνω μου το άρωμα της ίριδας… ένα όμορφο, γλυκό άρωμα που αντανακλά ανοιχτά όλες τις αλήθειες μου και τη γήινη ομορφιά αυτής που είμαι και αυτής που προσποιήθηκα ότι ήμουν.
Είμαι ευτυχισμένη με τη νέα εκδοχή μου…
©️2023 Μάρω Πατριανάκου
Αρθρογράφος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας

Υπεροχη σκέψη και εικόνες
μας ποναει καμια φορα να ακουμε την αληθεια…