ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ
Πιο πολύ από πάντα σε σκέφτομαι σήμερα και θυμάμαι την ασφάλεια που ένοιωθα στη σκιά της αγάπης σου. Βράχος να ακουμπήσω στα δύσκολα, αγκαλιά να ζεστάνω την παγωνιά της ψυχής…
Πιο πολύ από πάντα σε σκέφτομαι σήμερα και θυμάμαι την ασφάλεια που ένοιωθα στη σκιά της αγάπης σου. Βράχος να ακουμπήσω στα δύσκολα, αγκαλιά να ζεστάνω την παγωνιά της ψυχής…
Πήγα μιά μέρα στο αγνάντιο σου πατέρα έψαξα στο πεζούλι που καθόσουν να σε βρω. Είχε σύννεφα, δε μου χαμογέλασε η μέρα ο κάμπος λίμνη φαίνονταν ήταν γεμάτος με νερό.…
Η θάλασσα φούσκωσε σήκωσε τον πόνο ψηλά, τον θυμό πιο ψηλά, το βάρος της ανθρώπινης ζωής φώναζε, ούρλιαζε από φόβο, από την πλάτη της ακούγονταν κλάματα παιδιών, προσευχές μητέρων καθώς…
Μπορεί να γνώρισε νωρίς τη σκληρή πλευρά του κόσμου. Ίσως ναυάγησε η εμπιστοσύνη της στους ανθρώπους και μεταμορφώθηκε για να επιβιώσει. Μπορεί πίσω από το θυμωμένο πρόσωπο, τ΄ακατάστατα μαλλιά, να…
Δε φοβάμαι τις πέτρες. Τις κάνω άστρα. Φτιάχνω κάστρα. Δε φοβάμαι τις πέτρες. Ζωγραφίζω πάνω τους. Ας τις πετάνε ... Δε με αγγίζουν ... Μόνο η σκόνη τους Μένει στα…
Γεννήθηκα σε νήσο που το κύμα μαστίγωνε, σε τόπους βορινούς. Μια βάγια στην ανέμη με το νήμα με κοίμιζε με θρύλους σκοτεινούς. Ξεδίπλωνε τα βράδια κόσμους άλλους, θεούς που υποτάχθηκαν…
Σταθεροί χειροκροτητές του σήμερα και του χθες. Τι τα θες … στο ίδιο έργο θεατές. Σωτήρες παντού υποσχέσεις πολλές. Θα …θα …θα Νέα Ελλάδα θα κτίσουμε την παλιά θα τη…
Έπεσα μιάν αυγή σαν φύλλο, Ήσουν η αυγή μου κι έβρεχε στα μάτια σου. Άγγιξα με τ΄ακροδάχτυλα τα μάγουλα της μέρας που γελούσε γεννώντας δροσοσταλίδες. Έψαχνα αυγή μου στους άδειους…
Ζωή χωρίς συναίσθημα είναι ζωή άδεια, είναι ψυχική φθορά είναι σαν τα πετράδια, που μένουνε στη γη χωρίς να τα παίζει ένα παιδάκι, και αυτό τελικά αποτελεί το πιο πικρό…
"Μαύρο Σύννεφο" Το σκοτάδι τρώει την ψυχή η θλίψη συντρίβει το κορμί, μαύρο σύννεφο, πάνω από το κεφάλι μου με ακολουθεί όπου πατώ. Μάτια απελπισμένα και συγχρόνως οργισμένα η καρδιά…
0 items in your cart (0,00€)