
Εναγωνίως ο τίτλος της τέταρτης κατά σειρά ποιητικής συλλογής της Μαργαρίτας Γριμάνη (Έμβρυο, 2023). Έχοντας διαβάσει όλες της τις ποιητικές συλλογές, μπορώ να πω με βεβαιότητα πως η ποίησή της είναι λιτή, μοντέρνα, εύληπτη, άλλοτε καταγγελτική, άλλοτε συναισθηματική και άλλοτε περιγραφική. Τα ποιήματά της έχουν τη μορφή αποτύπωσης των σκέψεών της. Τόσο το καθόλου πομπώδες ύφος της όσο και το γεγονός πως τις περισσότερες φορές χρησιμοποιεί το πρώτο πρόσωπο κάνουν τις ποιητικές της συλλογές να θυμίζουν ένα προσωπικό ημερολόγιο.

Στη νέα της ποιητική συλλογή, η οποία αποτελείται από τριάντα τρία σύντομα ποιήματα, η αίσθηση της αγωνίας είναι διάχυτη, κάτι που δικαιολογεί και τον τίτλο της συλλογής, γιατί τα θέματα που την απασχολούν είναι ζητήματα που προκαλούν αγωνία. Ο χαμένος έρωτας, η μοναξιά, η ματωμένη άνοιξη με αναφορά στο τραγικό συμβάν που έλαβε χώρα στα Τέμπη, η κατάσταση της κοινωνίας μας, το γήρας, ο εγωισμός, η εκπόρνευση κ.α. δεν είναι θέματα που προβληματίζουν;
Στόχος της ποιήτριας, φυσικά, δεν είναι να προκαλέσει και στον αναγνώστη το αίσθημα της αγωνίας. Εξάλλου, γράφει για να εκφράσει κι εκείνον, τον σύγχρονο άνθρωπο που ζει με το άγχος. Την ταύτιση του αναγνώστη με τα ποιήματά της την επιδιώκει για να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση, να ευαισθητοποιήσει, να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα, να τον πάρει με το μέρος της, να τον αφυπνίσει και να τον κάνει να προσπαθήσει να τα διορθώσει. Εν τέλει, αυτός δεν είναι κι ο εγγενής στόχος της ποίησης; Η κυρία Μαργαρίτα, λοιπόν, τον υπηρετεί με τον τρόπο της.
ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΕΡΑ
Ψάχνω του ήλιου τις αχτίνες.
Μετουσιώνομαι ανήμπορη,
να δηλώσω την απροθυμία μου
ν’ αντιμετωπίσω το αύριο.
Σκιές απλώνονται τριγύρω μου, χάος ατέρμονο.
Η ζωή μου μέσα στο δάσος έχει γίνει αγχωτική.
Προχωράω προς το φως των ακτίνων.
Αρχίζω ν’ ανασαίνω πιο ελεύθερα.
Το ξέφωτο μου αναπτερώνει το ηθικό.
Αυτό το άγνωστο δάσος με συνεπήρε
κι έχασα τον προσανατολισμό μου.
Απομακρύνθηκα από την ουσία.
Σήμερα ήταν μία δύσκολη μέρα.
Αύριο ξημερώνει μία καινούργια μέρα
και ίσως να είναι καλύτερη.
Το ίδιο εύχομαι και για σας.
Και ποια είναι η ουσία;
Μα φυσικά να βρούμε
τον χαμένο μας εαυτό σαν Έλληνες
στους δύσβατους καιρούς που ζούμε.
©2024 Γιώργος Τσιβελέκος
Λογοτέχνης – Επιμελητής βιβλίων – Αρθρογράφος
