Μοντέρνα ποίηση
Πέλαγα η αγάπη αρμενίζει
εκεί που της ζωής οι ναυαγοί αφέθηκαν αβοήθητοι
και στοργικά το χέρι τους αγγίζει
με την ελπίδα
ότι θα νιώσουν δύναμη μέσα στη σύγχυση.
Το χάος της ψυχής βάζει σε τάξη,
με λυτρωμένα αισθήματα χάνεται κάθε πανικός
και με αστραπές τις φλέβες σαν ξεφράξει
θα πλημμυρίσει με αίμα η καρδιά και ο νους με φως.
Μες στην πεζότητα της συνήθειας,
σε μια εποχή που δεν υπάρχει οδηγός για τη ζωή
και μόνο με το πνεύμα της αλήθειας
η αγάπη δίνει νόημα κι ελπίδα,
περίσσεια τόλμη και πνοή.
Αυτοί που την αποζητούν μα δεν τη βρίσκουν
τη θεωρούν ίσως ανώφελη,
πλανεύτρα, άδικη και λίγο μισητή,
μα αυτοί είναι ασυμβίβαστοι να δίνουν
κι η αγάπη δίχως όφελος
και σαν συναίσθημα δεν τους αρκεί.
Αμήχανοι και αδύναμοι να βρούνε λύσεις
με την επιθυμία της κατανάλωσης πρωταρχικό σκοπό
οι ανάγκες τους ταυτίζονται με κτήσεις
και οι αρετές παραγκωνίζονται
και παίρνουν νόημα ποταπό.
Η αγάπη μόνη της δε δίνει απαντήσεις
ούτε λύνει προβλήματα,
μα είναι μια άλλη πρόταση ζωής,
που ηθικοποιεί και εξευγενίζει συνειδήσεις,
εξανθρωπίζει κι εξυψώνει την ψυχή σε κάθε είδος επαφής.
©2026 Στέλιος Μωκιάτος
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
