Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Αιχμάλωτη η νύχτα
στη φούστα
που μου φόρεσαν
οι ενδοιασμοί και η ενοχή σου.
Πάντα εδώ
πιστή δεσποσύνη στον πύργο
που έχτισαν
η ηθική και ο πουριτανισμός σου
ορίζοντάς με συγκάτοικο επί των τιμών.
Ανίκανη
να σπάσω τη σιδερένια θύρα
που κρατά την αγάπη μακριά
απ΄αυτό το θλιβερό σπίτι των συμβιβασμών.
Εκεί έξω
γλυκέ μου ηθικολόγε,
τα χείλη τραγουδούν δυνατά
πίνουν λαίμαργα
τις ανάσες των εραστών
ενώ απαγγέλουν ποίηματα στη σάρκα
που αφηνιασμένη λαχταρά
να ματώσει
απ΄ τ΄απαγορευμένα φιλιά.
Υπάκουη στις διαταγές
που τόσο άκομψα
χάραξες στην καρδιά,
απλώς υπομένω…
Το δείπνο
θα σερβιριστεί όπως πάντα στις εννιά
μ΄επίσημο ένδυμα και στραγγισμένη αγκαλιά
από την ηδονή,
που πρόλαβε και ξέφυγε
αγκαλιά με τους πόθους
που σιχαίνονται τα παγωμένα ορεκτικά.
Αιχμάλωτη η νύχτα
Αιχμάλωτη και εγώ
Το πικ της βραδιάς
μια ανούσια συνεύρεση
που πάντα θα μισώ
ως καθήκον θλιβερό.
Καληνύχτα έρωτα
άλλη μια φορά στερημένη
σου χρεώνω… πως δεν με λάτρεψες…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
