Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Κόρακες…
Οι νέοι φύλακες της ψυχής
Μη διακριτικοί
Μη σιωπηλοί
Μη φιλικοί
Μια συντροφιά
θρασύτατων φτερωτών
που επιθυμούν
να οργανώσουν το ‘μακελειό’
μια που όλοι δηλώνουμε
ιδιαίτερα κουρασμένοι
ή αβάσταχτα απασχολημένοι,
μέχρι και εγώ…
Σ΄έναν κόσμο
που πλέον δε φυλάγονται
τα σύνορα της καρδιάς
τα περιβόλια της ανεμελιάς
ακόμη
και τα σπιτικά της ηθικής γενιάς,
οι Κόρακες αναδείχθηκαν
φύλακες – άρχοντες της γειτονιάς .
Αργά
Πολύ αργά
Ήδη πεθαίνουν τα όνειρα
που ζωγραφίσαμε στα σχολειά
με κόκκινη νερομπογιά
και κρύψαμε
στην θαλασσινή ποδιά
με τον κατάλευκο – κολλαριστό γιακά.
Σήμερα
Τώρα
Οι κόρακες αποφάσισαν
η Ιστορία να θαφτεί
η Θρησκεία να παραποιηθεί
η Ανθρωπιά να καλουπωθεί
Πόσο αφύσικο
να σου κλέβουν την ψυχή
ενώ εσύ
παριστάνεις την Ωραία Κοιμωμένη
σ΄έναν πρίγκιπα – Κόρακα
που λιγουρεύεται τη σάρκα,
τη σκέψη, την αναπνοή…
Σσσστ…
Δεν κάνει να ξυπνήσω…
Σας παρακαλώ…
Ο Κόρακας καραδοκεί
για να με φάει,
πριν θυμηθώ
πως κάποτε υπήρξα ζωντανή
στην ψυχή και στο μυαλό…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
