Μοντέρνα ποίηση – ΠΑΓΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Αρνούμαι να συνεχίσω
Θα κάτσω εδώ
στη γωνιά που νοίκιασα
μαζί με τους κοριούς,
να παρακολουθώ
πως παλεύουν να σωθούν
ενώ όλοι τους πολεμούν.

Κλεισμένη
σ΄ ένα αόρατο κουτί αναμνήσεων
να μασάω αργά
φλούδες απ΄ τα πορτοκάλια
που με τάιζες,
να ξεροκαταπίνω με τον πικρό καφέ
που γουστάριζες.
Ένας μιμητής κινήσεων, σκέψεων, γεύσεων,
για χάρη σου.
Μια άγαρμπη αναπαράσταση
ζωής, που δε θ΄ επιστρέψει.
Δεν μπορεί
Τ΄ απαγορεύουν
μοίρες και θεοί.

Ανεξήγητα,
η σκέψη παγώνει
σ΄ εικόνες που προσπέρασες
χωρίς ν΄ αξιολογήσεις,
σε λέξεις που μίσησες
χωρίς να εξηγήσεις.

Ντοπάρισμα
θυμού κι ανοησίας
αρνούμενος ν΄ αποδεχθείς
ζεις μέχρι να ‘κοιμηθείς’.
Κοιμήθηκες λοιπόν
Μακριά μου
Για πάντα
Για κάθε στιγμή που σ΄ έχω ανάγκη
Για κάθε φιλί
που χρεώνω σ΄ αόρατο εραστή.

Παγωμένοι και οι δυο
Εσύ, στη ζωή που έχει ευλογηθεί
Εγώ, στη ζωή που καταρρέει κάθε στιγμή

Δεμένοι με κόκκινη κλωστή
που ΄ναι αδύνατο να κοπεί.

Αδάμαστη ευχή
ψιθυρίζει η τρελή,
‘Ξανά μαζί και όπου βγει
στην πιο ταπεινή ζωή’

Άκου… γελάνε οι κοριοί…

©️2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα