“Περιμένω”
Περιμένοντας εσένα
σαν θάνατο αργό
σκοτώνει μέσα μου
ό,τι πιό γλυκό
αργοπεθαίνω μέρα με τη μέρα
πέφτω σαν φύλλο στον αγέρα
υποφέρω τις νύχτες
μα δεν είπες ποτέ το σ’αγαπώ
περιμένω εδώ
έχω ελπίδα ή είναι άπιαστο
όνειρο
περιμένω εδώ
επιμένω
υπομένω
περιμένοντας εσένα
η ώρα δε λέει να περάσει
και η αγάπη μόνο
δεν είναι αρκετή
περιμένω στην βροχή
ψιθυρίζω στον άνεμο
εκείνα πού θέλω να
ακούσεις εσύ
περιμένω εσένα
μα δεν σε νοιάζει για’μένα
ζώ με ένα ψέμμα
και προχωρώ…
Νάγια Ψυχογιού©2024
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα