Γιώργος Τσιβελέκος – Φίλος – Ακροστιχίδα
Φίλος Φ ως στης μοναξιάς και της ανασφάλειας το σκοτάδι Ι βίσκου ομορφιά φυσική Λ ουλάκι που δίνει λάμψη στο λευκό της ψυχής Ο υρανός ξάστερος πάνω από μια κοινωνία…
Φίλος Φ ως στης μοναξιάς και της ανασφάλειας το σκοτάδι Ι βίσκου ομορφιά φυσική Λ ουλάκι που δίνει λάμψη στο λευκό της ψυχής Ο υρανός ξάστερος πάνω από μια κοινωνία…
Ελλάδα Ε λευθερία είσαι στο μπλε της θάλασσάς μου Λ άδι ελιάς στη μεσογειακή διατροφή μου Λ έξεις που χρησιμοποιώ στην ποίησή μου Ά σπρο περιστέρι στον ηλιόλουστο ουρανό μου…
ΓΥΝΑΙΚΑ Γ έμισε πρωινούς ήλιους. Υ άκινθους στα μαλλιά. Ν ερό ζήτησε να ξεδιψάσει. Α δικημένη την αφήσαν κάτω απ' τα όνειρα και την άνοιξή της. Ι αχή πολεμική άφοβα…
Μ αρία, για τα γενέθλιά σου Α στροστολισμένα χρόνια εύχομαι να έχεις Ρ ίμα πάντα στο τέλος να κάνουν οι πεζότητες της ζωής σου Ι ππόκαμπος να είναι…
Ποίημα Φέγγεις, κεράκι τόσο δα, σαν δέκα ήλιοι, Άνοιξης ποίημα, τελευταία μου χαρά, Ίσως μα νότα του ξανθόμαλλου Απρίλη, Δυο μάτια που με λιώνουν, λαμπερά! Ρόδο, που ήρθες να στολίσεις…
0 items in your cart (0,00€)