Αφήγημα – Α Ρ Ι Α Δ Ν Η –
Αφήγημα Σουρούπωνε. Μα για την Αριάδνη ο χρόνος είχε σταματήσει, καθώς γέμιζε τη μία κόλλα χαρτί μετά την άλλη. Λόγια καρδιάς μα κι αλήθειας συνάμα. «Φασόν άνθρωποι...φασόν συναισθήματα...φασόν έρωτες....λόγια φασόν!…
Αφήγημα – ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ; –
Σκέψεις (απόσπασμα) - Αφήγημα Για τα πρωτακια της καρδιάς μου, σε κάθε εποχή. «Μα πώς είναι δυνατό, κυρία, να μη γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ξενοφώντας; Να πάρουμε τώρα τηλέφωνο…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα