Ποίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Ποίημα Υπάρχουν τρένα που φεύγουν με βιασύνη. Σφυρίζουν σαν να υπόσχονται προορισμό. Μα δεν φτάνουν. Περνούν από σταθμούς μισοσβησμένους, από βλέμματα που περιμένουν ακόμη με ένα εισιτήριο χωρίς ημερομηνία. Κουβαλούν…

Continue ReadingΠοίηση – ΤΡΕΝΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ –

Αφήγημα – Α Ρ Ι Α Δ Ν Η –

Αφήγημα Σουρούπωνε. Μα για την Αριάδνη ο χρόνος είχε σταματήσει, καθώς γέμιζε τη μία κόλλα χαρτί μετά την άλλη. Λόγια καρδιάς μα κι αλήθειας συνάμα. «Φασόν άνθρωποι...φασόν συναισθήματα...φασόν έρωτες....λόγια φασόν!…

Continue ReadingΑφήγημα – Α Ρ Ι Α Δ Ν Η –

Αφήγημα – ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ; –

Σκέψεις (απόσπασμα) - Αφήγημα Για τα πρωτακια της καρδιάς μου, σε κάθε εποχή. «Μα πώς είναι δυνατό, κυρία, να μη γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Ξενοφώντας; Να πάρουμε τώρα τηλέφωνο…

Continue ReadingΑφήγημα – ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ; –