Έχασα το φιλί …
Όλοι κάτι χάνουμε σ΄αυτήν τη ζωή …
Εγώ έχασα το φιλί …
Την ευχή που σου δίνει ο έρωτας
όταν τρελαθεί.
Τη σφραγίδα που σου βάζει το πάθος
όταν ζαλιστεί.
Το αντίο που σου ψιθυρίζει η ζωή
όταν ετοιμάζεται να χαθεί.
Όλοι κάτι χάνουμε σ΄αυτήν τη ζωή …
Κάτι έχουμε πολύτιμο …διαλεχτό
Κάτι που αν μας το ζητήσουν
δεν θα το δώσουμε,
είτε από πείσμα …είτε από καημό.
Εγώ είχα το φιλί σου …
Το φιλί το ζεστό
που ζεσταίνει το κορμί
στο χιόνι και στον κατακλυσμό.
Το φιλί που κορόιδεψε την ανάσα
και ρούφηξε το Σ΄αγαπώ.
Το φιλί που πάντρεψε τον Δαίμονα
μ΄αυτόν που αγαπώ.
Το φιλί που σκότωσε τη λογική
και μ΄έντυσε για πάντα ‘Η τρελή’.
Όλοι κάτι χάνουμε σ΄αυτήν την ζωή …
Κάτι αναντικατάστατο …
Κάτι μοναδικό …
Κάτι που κατοικεί μόνιμα
στη ψυχή και στον ουρανό.
Εγώ έχασα το φιλί σου …
και τώρα αναρωτιέμαι
πως στα κομμάτια θα συνεχίσω να ζω …
©2023 Μαρία Σταυρίδου
Συγγραφέας – Αρθρογράφος
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα