Σκέψεις – ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ –

Σκέψεις

Όλοι αυτοί οι δημόσιοι άρχοντες, οι διάσημοι (στα κλεινά άστεα και στις πολίχνες) καλλιτέχνες και οι ανωτέρως ιστάμενοι (πνευματικά και οικονομικά), θέλουν οι ζωές τους, στην πληρότητα ή στην μερικότητά τους, να αποτελούν πόλο προσοχής και κυρίως μίμησης. Βαθιά επιθυμία τους, να αποτελούν το παράδειγμα για τους άλλους, τους καθημερινούς ανθρώπους, τον απλό λαό, για να χρησιμοποιήσω κι αυτήν την κοινοτοπία. «Μιμητές ημών γίνεστε», λένε. Όπως αυτοί μιμούνται –αποκλειστικά- τον εγωισμό της επιτυχίας, της ματαιοδοξίας, της ηδονής ή της καταστροφής, έτσι κι εσύ λαέ, αγκομαχούσα πλέμπα, ακολούθησε ή να το γράψω καλύτερα: μιμήσου μας, λίγο ή πολύ, δεν έχει και τόση σημασία.
Οι νουθεσίες, οι στάσεις και οι περιουσίες τους, οι γάμοι τους, τα μεγάλα και σοφά λόγια, οι μεγαλόστομες δηλώσεις τους, είναι γελοία κατασκευάσματα. Αποτυχημένες χυδαιότητες, στείρες ηθικολογίες, περισπούδαστα λογύδρια, πέριξ των αξιωμάτων και των χρημάτων. Ματαιοδοξίες των ισχυρών, διαφημιζόμενες στους όχλους, τους συρόμενους πίσω από απλήρωτους λογαριασμούς (πάσης φύσεως). Αν θες να διδάξεις, δίδαξε με το «είναι» σου, με την φυσική παρουσία σου, με το προσωπικό σου παράδειγμα, τις δικές σου δημιουργίες.
Αυτός ο άνθρωπος, αυτός ο καλλιτέχνης που τον βλέπω εδώ στην πόλη μας, αποπνέει μια ευρωστία η οποία διαπερνά, (αναζωογονητικά) τους τοίχους και τις οροφές κι ανοίγεται στον κόσμο. Άνθρωπος με προσωπικότητα. Αγαπά και η αγάπη του είναι φωτεινή, αγωνίζεται κι ο αγώνας του, δίνει τους καρπούς του. Δημιουργεί και η δημιουργία του, δίνει το μερίδιό της, στον καθένα. Μιλάει και τα λόγια του βγαίνουν μέσα από την καρδιά του. Ξεσηκώνει τις κοιμισμένες συνειδήσεις. Η νωθρότητα δεν του ταιριάζει. Κουβαλά το επαναστατικό πνεύμα, το πνεύμα που θρέφει κάθε καλό και δίκαιο. Είναι ένας μεγάλος μουσικός, πατριώτης και δημιουργός.
Μέσα στον στείρο κόσμο, το συνονθύλευμα των εγωισμών, τις φιλοδοξίες των μετριοτήτων και τις γελοιότητες των συναναστροφών, όπου οι μεγάλοι τοποθετούν τον βαρύ εαυτό τους, το «εγώ» τους στο κέντρο του κόσμου, αυτός αγαπά και δημιουργεί, συνταιριάζει την πορεία του, με το πεπρωμένο του λαού.
Έχει μια γονιμότητα την οποία προσφέρει με τα έργα του, στους λαϊκούς ανθρώπους. Είναι ψήγματα της ωραιότητας. Δεν μεταφέρει τα άγονα, τα μίζερα αλλά τα γόνιμα, τα πληρωμένα από έναν ηρωισμό, μέσα στους δύσκολους καιρούς και πέρα από την γενική αναισχυντία. Δεν διαφημίζεται, ούτε κυνηγά τις ματαιοδοξίες των υψηλών τάξεων, τις προδοσίες για εύκολα κέρδη και τους απολογισμούς ηδονών. Το πνεύμα του είναι σμιλευμένο, ισχυρό, δεν αναδεικνύει τις δυστυχίες, μετατρέποντας το καθετί σε χρήση και χρήμα. Αδιαφορεί για τα κατορθώματα των πλεόντων στις ματαιότητες των επιθυμιών, των συνεχών διακρίσεων.
Το παράδειγμα αυτού του ανθρώπου στην πίστη λέγεται αγιοσύνη, γαλήνη στην λογοτεχνία, αρετή στην καθημερινότητα.

©️2024 Christopher Triantis
Αρθρογράφος – Λογοτέχνης