Αφήγημα – Ένα ταξίδι στον έρωτα –

Αφήγημα

Ένα πακέτο τσιγάρα αφημένο σε μια γωνιά στη βιβλιοθήκη, σχεδόν κρυμμένο, ίσως για να μην ξυπνήσει το πάθος για μια τζούρα στα βιαστικά, την ανάγκη να ρουφήξεις τον καπνό, που χρωματίζει τόσα χρόνια την ανάσα σου, τη γεύση των φιλιών σου που άρχισαν να μου λείπουν…
Το ρολόι στον τοίχο με προειδοποιεί… σε λίγο ο ήχος της επιστροφής σου θ΄ ακουστεί… Μ΄ένα πονηρό χαμόγελο αρπάζω βιαστικά το πακέτο και ελευθερώνω έναν από τους αιχμαλώτους του.
Βιάζομαι να καταδικάσω στην πυρά τον ταλαιπωρημένο αιχμάλωτο, βιάζομαι να γευτώ τη μυρωδιά και τον καπνό του, που θα με ταξιδέψουν κοντά σου. Γελάω σαν μικρό παιδί που ξέρει πως θα το πιάσουν για τη σκανδαλιά που έχει σκαρφιστεί…
Κλείνω τα μάτια και ρουφάω λαίμαργα… προσπαθώ να βρεθώ ξανά χωμένη μέσα στον κόρφο σου, ξαπλωμένη πάνω στο στέρνο που χορεύει στο tempo της ανάσας, που με νανουρίζει… Γίνομαι ξανά ένα με τη ζέστη του κορμιού σου, ενώ ο ιδρώτας σου με γαργαλάει παιχνιδιάρικα, είσαι κουρασμένος, μα με σφίγγεις με δύναμη. Θέλεις να ξέρω πως δεν θα επιτρέψεις να πάω πουθενά… ούτε μια ανάσα μακριά…
Καπνίζεις το τσιγάρο πριν την ιερή στιγμή, ενώ το βλέμμα σου ξεκουράζεται. Απολαμβάνεις το παιχνίδι με τον καπνό, που διεισδύει ανάμεσα μας, που ανακαλύπτει πρώτος τον πόθο που σιγοβράζει, που σε λίγο θα μας κάψει…
Έρχονται στιγμές που θέλω να το παρατήσεις, θα το αφήσεις βιαστικά να σβήσει μόνο του και να με ξεδιψάσεις με τα φιλιά που έχουν ποτιστεί με το άρωμα του και άλλες που θέλω να συνεχίσεις να το καπνίζεις για ώρες… έτσι… μόνο και μόνο για να με βασανίσεις με την προσμονή, να μ΄ αναγκάσεις να μουδιάσω από επιθυμία.
Ξαφνικά ακούγονται βήματα και πετάγομαι τρομαγμένη…
Ανακαλύπτεις τη μικρή μου σκανδαλιά και μ΄ένα βλέμμα γεμάτο απορία πλησιάζεις και με κλείνεις στην αγκαλιά σου…
‘Από πότε άρχισες να καπνίζεις στα κρυφά μικρή;’
Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να προσπαθήσω να σε ξεγελάσω…
‘….ήταν απλώς… ένα τσιγάρο… ένα ταξίδι στον έρωτα…’

©️2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα