Αληθινές επιστολές, διασκευασμένες με λογοτεχνική δομή.
Πάντα θα βλέπουμε μια επιστολή από μια κόρη και μια μάνα.
Μαίρη Μάκρα
Κόρη μου!
” Σου υπόσχομαι να μη σε κάνω ποτέ να νιώσεις αποτυχημένη ως μητέρα”, μου γράφεις.
Κι εγώ σε ρωτώ, με τί μέτρα θα υπολογίσεις αυτή σου την προσπάθεια;
Με τις απαιτήσεις μου; Με τις ελλείψεις μου; Με τις διαφορές μας; Μήπως με αυτό που είσαι εσύ;
Και δεν το γνωρίζω, αγάπη μου, γιατί από τον φόβο μου μήπως μου κακοπάθεις, σου έβαλα καλούπια
από τα πρώτα σου βήματα: αυτό πρέπει, αυτό δεν πρέπει, αδιαφορώ εσύ τί θέλεις, σου το απαγορεύω εγώ.
Και τώρα, εσύ ποια είσαι; Ψάξε για να το βρεις. Όταν το βρεις, εγώ θα θρηνήσω γιατί ξέρω
τον δρόμο που πρέπει να κάνεις και είναι οδυνηρός.
Θα σηκωθώ, όμως, τότε και θα υποκλιθώ μπροστά σου, για να δηλώσω τον σεβασμό μου σ΄εσένα,
την κόρη μου, που είχε την γενναιότητα να με πολεμήσει, να με αγαπήσει, να με αμφισβητήσει
και να με αποδεχτεί, μόνο με έναν στόχο: η ίδια,ως άτομο, να ολοκληρωθεί!
Με αγάπη και θαυμασμό.
η μητέρα σου!
…………………..
Μητέρα!
Δεν με πληγώνουν πια τα λόγια σου, που στάζουν πάντα δηλητήριο. Με θλίβουν, όμως, γιατί τονίζουν
την απόσταση που υπάρχει ανάμεσά μας. Και δεν είναι, ότι δεν καταλαβαινόμαστε, όπως το λες,
αλλά ότι κακώς συνυπάρχουμε. Κινείσαι σε άλλα μήκη κύματος από τα δικά μου κι αναρωτιέμαι,
ποια αόρατη Δύναμη και γιατί μας έβαλε να ζούμε μαζί; Ξοδεύω το δυναμικό μου για να εξουδετερώνω
τις επιθέσεις σου, που κινείς εναντίον μου με κάθε ευκαιρία. Κι αν εσύ τις ονομάζεις
“μητρικό ενδιαφέρον”, εγώ τις λέω “παρεμβάσεις στη ζωή μου”. Και για να σου το κάνω λιανά,
σημαίνει ότι χτυπάς σαν όλεθρος κάθε φορά που πάω να δημιουργήσω μια σχέση με κάτι
που με ενδιαφέρει πολύ. Π.χ, με μία επιστήμη, με μία μορφή τέχνης, με ένα βιβλίο, με έναν άνθρωπο.
Δεν έχει σχέση το αντικείμενο. Τη σχέση πολεμάς, γιατί σχέση ουσίας δεν έζησες ποτέ.
και ούτε την καλλιέργησες ποτά μεταξύ μας. Με τάϊσες, με πότισες, γιατί έτσι “έπρεπε”,
μα η ουσία της ζωής μου βρίσκεται μέσα στην ψυχή μου κι αυτή δεν την υπολόγισες ποτέ.
Άφησέ μα, λοιπόν, να φτιάξω όποια σχέση μου πάει. Να βρω εκεί την επαφή, την επικοινωνία,
την αφοσίωση και την αγάπη. Εσύ δεν ξέρεις τί είναι ουσιαστική επαφή και επικοινωνία.
Την έχεις μπερδέψει με τη σάρκα και τη φοβάσαι, γι΄αυτό και δεν με χάιδεψες ποτέ.
Καταξοδεύεις την επικοινωνία στο κοινωνικό αλισβερίσι κι εμένα μου τη στερείς.
Όσο για την αφοσίωση και την αγάπη, μην τις μειώνεις. Για μένα, αυτές οι έννοιες,
σημαίνουν προσφορά, ενώ εσύ τις μετράς και τις επενδύεις ανάλογα με το δικό σου συμφέρον.
Θα ερωτευθώ, λοιπόν, μαμά! Κι αυτό για μένα πάει να πει: Θα αφιερώσω τον εαυτό μου
σε έναν προορισμό. Κι αν ο δικός σου προορισμός είναι να μου τραβάς τα χαλινάρια…
μάθε πως δεν υπάρχουν πια.
Τα αποσύνδεσε το δηλητήριο που με τα λόγια σου ενστάλαξες στην ψυχή μου, εδώ και χρόνια.
Με κατανόηση,
η κόρη σου!
……………………………
©2025 Μαίρη Μάκρα
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα