Αληθινές επιστολές, διασκευασμένες με λογοτεχνική δομή.
Πάντα θα βλέπουμε μια επιστολή από μια κόρη και μια μάνα.
Μαίρη Μάκρα
Αγαπημένη μου κόρη!
Στο βιβλίο του Δημήτρη Τσιμπουκίδη, “ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΟΥΛΟΙ”, από τις Εκδόσεις Καλέντης,
διάβασα μια φράση, που μου έκανε εντύπωση: ” Δούλοι μπορούν να γίνονται μόνο οι εχθροί”.
Κι αναρωτιέμαι, είμαστε εμείς οι δύο εχθροί; Μπορεί, πότε-πότε, ν΄αρπαζόμαστε,
να αγανακτούμε, να πικραινόμαστε και να απελπιζόμαστε.
Υπάρχουν, όμως, τόσα άλλα που μας κάνουν αχώριστες, αγαπημένες και χαρούμενες.
Κι αν συμφωνείς, πάρε αυτή τη φράση, από το βιβλίο που σου ανέφερα και σκέψου:
Γιατί με μεταβάλλεις σε δούλο σου, με το να μου φορτώνεις όλες τις δουλειές του σπιτιού μας,
μαζί με όλα σου τα άπλυτα, τα ασιδέρωτα και τα σκόρπια πράγματά σου,
που κάνουν το σπίτι να μοιάζει σαν αποθήκη;
‘Εχεις τη δουλειά σου, τα χρήματά σου, την οικονομία σου, μια και μένεις ακόμα
στο πατρικό σου σπίτι. Απολαμβάνεις τις εξόδους σου με τους φίλους σου, ξεκουράζεσαι
και απαιτείς να σε υπηρετώ. Εγώ, που δεν κατάλαβα πώς πέρασε η ζωή μου,
γιατί την έχασα ανάμεσα στον νεροχύτη, στη λαϊκή αγορά, στη φροντίδα της οικογένειας
και στα όνειρα μου, που τα κατάργησα, γιατί μου γλίστραγαν μέσα από τα χέρια!
Αλήθεια, κόρη μου, για πες μου…γιατί με τιμωρείς;
Η μάνα σου!
………………………….
Αγαπημένη μου μητέρα!
” Εμείς πληρώνουμε, εσύ θα παίζεις!”
Αυτή είναι μία από τις εντολές, που οφείλω να τηρώ για να είμαι “εντάξει”
με το οικογενειακό καθεστώς! Μα πώς να ανταποκριθώ στα “κελεύσματά σας”, μαμά-εξουσία,
αφού δεν είχα ιδέα ΄ότι είμαι μουσική αυθεντία; Εγώ βρέθηκα να έχω στην κατοχή μου
ένα μουσικό όργανο, προτού γεννηθώ. Και το δέχτηκα γιατί φαντάστηκα, ότι θα μου πρόσφερε
τη δυνατότητα να δίνω μορφή στη χαρά μου, ήχο στην οργή μου, ανακούφιση στην υπερέντασή μου!
Είναι τόσο γεμάτη η ζωή μου από περιορισμούς, κανονισμούς και απογοητεύσεις,
ώστε ευλόγησα τη μουσική, που θα μου άνοιγε διέξοδο στα συναισθήματά μου.
Εσύ, όμως, μαζί με τον μπαμπά ( που τον κάνεις ό,τι θέλεις κι ας παριστάνεις την υποτελή του)
περιμένατε από εμένα να γεμίσω τον κόσμο με μοναδικές μελωδίες, που θα ονομαστούν
από ειδικούς και μη ειδικούς, “θρίαμβος”! Κι αρχίσατε να μετράτε τις “μελωδικές μου”
αποδόσεις για να εκτιμήσετε, να κρίνετε και να κατακρίνετε ολόκληρη την προσωπικότητά μου.
Γι΄αυτό αποφάσισα να μη γίνω Μπερνστάιν, όπως προσδοκάτε. Δηλαδή, δεν θα προσπαθήσω και δεν λυπάμαι
που θα σας απογοητεύσω. Γιατί εγώ ξέρω πολύ καλά μέχρι πού φτάνει το “ταλέντο μου” στη μουσική.
Εσείς δεν το ξέρετε και ούτε κάνατε τον κόπο να με ρωτήσετε προτού-για μένα-αποφασίσετε.
Αυτά και χωρίς ψευδαισθήσεις,
η κόρη σου!
©2025 Μαίρη Μάκρα
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα