
Ηλιοβασίλεμα (το κάτι άλλο)*
Κάθε που κοιτώ το ηλιοβασίλεμα,
γεμίζει η καρδιά μου με χρυσάνθεμα.
Ένας ουρανός χωρά όλο τον κόσμο,
ακόμα κι αυτόν που ‘χει χαθεί με πόνο.
Ήσουν το κάτι άλλο, σαν ψέμα…
Ήσουν ηλιοβασίλεμα για μένα,
μοναδικό την κάθε του μέρα.
Και δες, σαν το παρατηρείς καλά,
πώς χάνεται απ’ τον ορίζοντα…
Από λεπτό σε λεπτό, βιαστικά.
Έτσι κι εσύ από τη ζωή μου…
Σε μια αιώνια στιγμή-καρφί.
Στην πρώτη μου δυσκολία και πρόβλημα
σε φέρνω νοερά δίπλα μου ήρεμα.
Βρίσκει αντίκρισμα ξανά η αγκαλιά
και ξεχνάω πως έχεις φύγει μακριά.
Ήσουν το κάτι άλλο, σαν ψέμα…
Ήσουν ηλιοβασίλεμα για μένα,
μοναδικό την κάθε του μέρα.
Και δες, σαν το παρατηρείς καλά,
πώς χάνεται απ’ τον ορίζοντα…
Από λεπτό σε λεπτό, βιαστικά.
Έτσι κι εσύ από τη ζωή μου…
Σε μια αιώνια στιγμή-καρφί.
*Εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα “Το κορίτσι της σελήνης” της Μαργαρίτας Δρόσου, οπότε και αφιερωμένο σε εκείνη.
©2024 Γιώργος Τσιβελέκος
Λογοτέχνης – Επιμελητής βιβλίων – Αρθρογράφος
