Μοντέρνα Ποίηση – Ζωντανή νεκρή –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Ζωντανή νεκρή. . .

Ακόμη
και μέσα στη νεκρή φύση της ψυχής μου,
ακίνητη,
μουδιασμένη,
παραδομένη σε μια παγωμένη στιγμή,
ταμένη στην αιώνια σιωπή,
σου ανήκω.

Ένα απολίθωμα που δεν θ΄ανακαλύψουν ποτέ
που ο χρόνος το αγκάλιασε με στοργή,
που η γη φρόντισε να καλυφθεί,
που η ζωή το ξέχασε. . .

Μια ανάμνηση
που έγινε ψίθυρος κάτω από τη βροχή.
Μια κραυγή
που κάποτε τρόμαζε τα σπουργίτια στη σιωπή.
Μια εικόνα που κάθε στιγμή ξεθωριάζει
Μια ασχημάτιστη μάζα με γεύση μαστίχας
που λεηλάτησαν με θράσος οι γιοί της ηδονής.

Πώς να σου θυμίσω τον έρωτα
που το΄βαλε στα πόδια δίχως ντροπή;
Μια ιστορία που οι τροβαδούροι θ΄ απαρνηθούν
Οι κόλακες θ΄ αστειευτούν
Οι φονιάδες θ΄ απολογηθούν
Μια ιστορία φαντασμάτων
για τον έρωτα που χάραξε τη γη,
που την πότισε με αίμα και μια αξεπέραστη θλίψη τρομερή.

Μια ψυχή που νέκρωσε… ενώ ζει
Μια νεκρή ερωμένη… αιώνια ζωντανή…

©️2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα