Ερωτικό
Σε κοίταξα κ ήξερα μονομιάς. Αυτό που λένε ακαριαία, κεραυνοβόλα.
Το μυαλό συμμετέχει μόνο για να υποδείξει προς τα πού να εστιάσεις στη πηγή.
Στο βλέμμα. Το ξέρουμε πως η αφορμή είναι έτοιμη να ξεστομιστεί.
Να δώσει ανάσα σε φιλί. Σε χείλη λαχτάρας.
Σε σώμα που διψά να ξαποστάσει στης γύμνιας την έρημο.
Μου είπες δε χρειάζεται να με αγαπήσεις αρκεί να με θέλεις. Να σε θέλω.
Ακόμα κ αυτό δε μπορώ να στο πω και να στο δείξω. Να θέλω να σου πω ότι σε θέλω.
Μάλλον δε σε κατάλαβαν οι περασμένοι σύντροφοι στο καραβάνι αυτής της γυμνής ερήμου.
Δεν μπόρεσαν, δεν ήθελαν, δεν ήξεραν, χάθηκαν;
Σου ξεστόμισαν ΣΕ ΘΕΛΩ. Ήταν ολοκληρωτικό έστω κ καταστροφικό
μέσα στην τελειότητα που σου προσέφεραν;
Στη γοητεία του παραμυθιού που διάλεξες να σου διηγηθείς για να στο διηγηθούν;
Ήταν η αίσθηση που σου έδινε η μυρωδιά μιας ένωσης ή ενα φρεσκοπλυμένο σεντόνι σε καμένο στρώμα;
Προτιμώ να μη σου πω τίποτε. Μίλησα με τη ματιά. Ξέρω εύχεσαι να το ακούσεις.
Να σε φορέσω θα πουν τα πνιγμένα λόγια μου.
Να σε καταλάβω κ να νοιώσω την δική σου ατέλεια να ακουμπήσει τη δική μου.
Να δω πως με κοιτάς τον κόσμο που βλέπεις κ το κόσμο που έρχεσαι.
Αυτόν που θα φτιάξουμε. Αν με φορέσεις θα σε αγαπήσω γιατί θα με βρίσκεις εκεί
που οι φορεσιές δε θα είναι μόνες κ αφημένες στο φθορά. Θα είσαι εσύ κ εγώ σε μία.
Αν εύχεσαι κάτι απ’ τη καρδιά σου να εύχεσαι να γίνουν ένα.
Να τους ευχεσαι “Να σε φοράνε”.
©2024 Nikos Moros Pitasakis
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα