Σκέψεις – Το Καρουζέλ της Μνήμης –

Σκέψεις

– Πες μου, τι φοβάσαι στις γιορτές;…
– Τις μνήμες… Τις μνήμες, εκείνων, που ζούσαν στο ροζ, που δεν ξέχασα…
– Θυμίζει, τούρτα γιορτής, με ροζ κεράκια…
— Ναι, μόνο που τα κεριά, σβήνουν γρήγορα, γιατί σήμερα, ο κόσμος φωτίζεται με αστραπές…
– Ποιητική αλληγορία, απαντήσεων;
– Λάμπες αλογόνου, νυχτερινής ανάκρισης;
– Νοιώθω, σα να γεννιέται μια αίσθηση, που μου επιβάλλει, που επιθυμεί, τη σιωπή…
– Είναι απαραίτητο…για να ακούγονται, ευδιάκριτα, οι ήχοι…
– Ποιοι ήχοι;
– Οι ήχοι, της μνήμης… Γιατί, η μνήμη, γυρίζει…γυρίζει… γυρίζει…
σαν ένα χριστουγεννιάτικο καρουζέλ, μέχρι που τ’ αλογάκια του, εκτοξεύονται, απογειώνονται…
– Κι όταν γειώνονται;
– Τότε πεθαίνουν… Όπως, μια φαντασίωση, όταν συγκρούεται, με την οδύνη της πραγματικότητας…
– Κλαις;
– Ω!… είναι όσο φρικτό!… Τόσοι γυάλινοι, μικροί μονόκεροι, θαμμένοι στο σκοτάδι,
όταν σκέφτομαι, τη διαύγεια των ανακλάσεων, που περνούσε μέσα απ’ το σώμα τους, στο φως……

©2024 Φωτεινή Μανούση
Αρθρογράφος * Συγγραφέας