Ποίηση – Θα πεθάνω ένα του Απρίλη απόγευμα. . . –
Ποίημα Θα πεθάνω, ένα, μόνο για μένα, θλιβερό, απόγευμα του Απρίλη... Η λύπη, πιότερο αξιόλογη, θαρρώ πως είναι, ως πρόωρης κύησης απόβλητο, ανθοφορούσας φύσης, μήτρα... Μιας και η γραφή, συνήθεια…
Ποίηση – ΣΟΛ ΛΑ ΡΕ –
Ποίημα Σολ λα ρε Οι νότες, σχέδια καλλιγραφίας, στο μικρό σου πεντάγραμμο... Σολ λα ρε Οι χορδές των μαλλιών σου, βιολί, που γραντζουνίζει τα σύννεφα... Μια φθαρμένη ροζ κορδέλα, πετάχτηκε…
Πεζο-ποίημα – Η Ελεημοσύνη του Σκοταδιού (μέρος δεύτερο) –
Πεζο-ποίημα (μέρος δεύτερο) Αρχίζεις να τρέχεις, σε ρυθμό αποσύνθεσης του σώματός σου... Η πορεία σου τεθλασμένη, στην απρόβλεπτη τροχιά της απόγνωσης... Δεν σε νοιάζει, πόσα τραπεζάκια, ρίχνεις χάμω στο πέρασμα…
Πεζο-ποίημα – Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ (πρώτο μέρος)
Πεζο-ποίημα Περιηγήθηκες στον κόσμο του φωτός στην απατηλή λάμψη χρυσών μανδαρίνων, κλόουν, γελωτοποιών, κομπάρσων, μιας εμβόλιμη πράξης, φωτεινής ουτοπίας, πριν κλείσει οριστικά η αυλαία, μιας παράστασης, ανηλεότητας του πρόσκαιρου... Το…
Πεζό – ποίημα – ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΣΥΝΝΕΦΑ –
Πεζό-ποίημα Κοίταξε, αυτά τα σύννεφα, εκεί κάτω... Αυτά τα θαυμάσια σύννεφα... Είναι, ό,τι πιο μοναδικό, μπορείς να ερωτευθείς, γιατί, δεν μπορείς ποτέ να τ' αποκτήσεις... Αιώνια άφθαρτα, αιώνια φευγαλέα... Το…
Μικρές ιστορίες ψυχής – Η ΝΥΧΤΑΝΘΙΔΑ ΚΑΙ Η ΝΕΚΡΗ –
Μικρές ιστορίες ψυχής Σε μιας γυναίκας, την καρδιά, άναψε μια φρικτή φωτιά, κι επνίγη απ' τον καημό της... Το μόνο, μες στ' αποκαΐδια, που εσώθη, ήταν το δαχτυλίδι της, που…
Σκέψεις – Το Καρουζέλ της Μνήμης –
Σκέψεις - Πες μου, τι φοβάσαι στις γιορτές;... - Τις μνήμες... Τις μνήμες, εκείνων, που ζούσαν στο ροζ, που δεν ξέχασα... - Θυμίζει, τούρτα γιορτής, με ροζ κεράκια... -- Ναι,…
Διήγημα – Η κάμαρα – Γ΄μέρος
Διήγηση - τρίτο μέρος Όχι, δεν έπρεπε να αφήσω να συμβεί αυτό... Έπρεπε να αποτινάξω με δύναμη, αυτή την ελκυστική θωπεία, που ασκούσαν στις αισθήσεις μου... Μια μέρα ανακάλυψα σ'…
Διήγημα – Η κάμαρη – Β΄μέρος
Διήγηση - δεύτερο μέρος Εγώ, όμως, τι σχέση μπορεί να είχα με όλα αυτά;... Γιατί μπορούσα να τα αισθάνομαι;... Λες και κάτι γύρευαν από μένα... Η ατμόσφαιρα του δωματίου, άρχισε…
Διήγημα – Η κάμαρη – Α΄μέρος
Διήγημα πρώτο μέρος Μέρες του Οκτώβρη, νοίκιασα μια κάμαρη, οκτωβριανή θαρρείς.,έτσι λιτή και στενόχωρη που ήταν... Επέμεινα πολύ στην καθαριότητα, κι ο ιδιοκτήτης την ασβέστωσε πολύ καλά... Τι κρίμα...έτσι χάθηκε…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα