Ποίηση
Ολόκληρη γεννήθηκες
Μισή απέμεινες
Γυναίκα σε ονόμασαν
Σκοτάδι εγώ
Τα χρώματα σου τα ξεθώριασαν σιγά σιγά
Κρύφτηκες να σώσεις το χρυσό σου
Μια ματιά μόνο άφησες αληθινή
Δεν άντεχαν πολύ να σ’ αντικρίζουν
Φοβήθηκαν μην τους καταπιεί το κάρβουνο των ματιών σου
Εβένινο κύμα τα μαλλιά σου
Δεν είχε δάκρυ το βλέμμα σου, μια γνώση μόνο ζωγραφισμένη
Για την απογοήτευση που ήξερες πως θα γευτείς έτσι κι αλλιώς
Μ’ ένα αμυδρό χαμόγελο τη δέχτηκες
Κι έτσι όπως τους κοιτάζεις
Στην αλήθεια σου φοβούνται μην πνίγουν
Μαύρη θάλασσα εσύ.
©2025 Αναστασία Υφαντίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
