Ερωτικό Instantane
Γέμισε ο τόπος ακυρωτικές μηχανές. Για αισθήματα, για ψυχές, για την ικανότητα του σπέρματός σου άνδρα,
για την ικανότητά σου να συλλαμβάνεις γυναίκα. Χωρίς να το καταλάβεις άνδρα, υποτάχτηκες στην θέλησή τους.
Πλοκάμια οι σύγχρονοι ασφαλίτες και συνονθύλευμα από κομμάτια ατσάλινης σιδηρογροθιάς, οι δικαστές.
Μαριονέτες εφτάψυχες, με εφτά άκυρες ζωές καταχωμένες σε ποντικότρυπες. Άκυρα πρόσωπα επιβατών την ώρα
που επιστρέφουν από τις εργασίες τους. Άνιωθα εκμαγεία κρεμασμένα από τις χειρολαβές.
Οι φλέβες και οι αρτηρίες περασμένες εξωτερικά μετά την τελευταία ανακαίνιση. Χαλκοσωλήνες που πρασινίζουν,
μπάι πας σε κέρινα σώματα, ποτέ βαλσαμωμένα. Ό,τι περιείχαν σάπισε μέσα τους. Οι επιθυμίες τους…Χα,
οι επιθυμίες τους στο άδηλο κάποιας αυγής, στο πένθιμο κρέπι του δειλινού.
Ενσταντανέ παρακαλώ… κάποιου απο-θανατισμένου γέρματος του ήλιου. Εκεί με γύψο καλλιτεχνίας
πασπαλισμένες να αντέχουν την θανατηφόρα αναμονή. Άκαμπτες, μνημείο ανηδονίας. Τα θελήματά τους,
γκονάρια που πολεμάνε με λύσσα τον καιρό. Ηλίθιοι ακρογωνιαίοι, βαλμένοι με τη λάσπη
που είναι το καλύτερο συνδετικό υλικό. Αλοιφή λες από δόντια σεσηπότα. Άκυρη η προσπάθεια του επικοντιστή
να περάσει από τον βούρκο της συνήθειας. Ο βυθός του κινούμενη άμμος ένα στόμα σαν επιτάφιος τον κατάπιε.
Ω, μα γέμισε ο τόπος ακυρωτικές μηχανές. Ψάχνω τα μάτια σου, με απόγνωση, μπορούν από τους ανθρωποφάγους
κύκλους ενός σύγχρονου άγους να με σώσουν. Καστανομελιά είναι.
Πόσο δίκιο είχες αγάπη μου. Μην αφήσεις κανένα να τα ακυρώσει. Γέμισε ο τόπος ακυρωτικές μηχανές,
να προσέχεις. Μη φοβηθείς να κλάψεις, κλάψε πολλά, κλάψε γοερά, κλάψε τ’ασήμαντα και τα σημαντικά.
Και γέλα, γέλα αγάπη μου τρανταχτά, μέχρι να νιώσεις ότι σου ξεριζώνουν την καρδιά.
Μέχρι γέλιο, κλάμα και οργασμός να γίνουν ένα. Ένοπλο, ζωντανό σκυρόδεμα. Ισχυρή άμυνα για την επόμενη μέρα.
Γέμισε ο τόπος ακυρωτικές μηχανές αγάπη μου.
©2025 Δημήτρης Κανελλόπουλος
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
