Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ανάμεσα στις σκιές και στα ερείπια του σπιτικού
που δεν πρόλαβε ν΄ανθίσει, εκεί σε περιμένω.
Αραχνιασμένη απ΄τα όνειρα
που ξεκίνησαν να γνέθουν απελπισμένα
το νυφικό των γερατειών μου.
Στα μαλλιά πάντα τα φιλιά
που αναμένουν σκονισμένα τον έρωτα
που θα΄ρθει κρατώντας πουλιά.
Καμιά φωλιά χτισμένη για την αγάπη
Όλα φθαρμένα και έρημα,
φοβισμένα από τα τρωκτικά
που ήδη ροκανίζουν τη ρίζα, την καρδιά.
Σπασμένα τα παραθύρια
Κατεστραμμένα τα στολίδια
Μια σάλα ρετρό
που παλεύει να συγκρατήσει την ηχώ της χαράς
που το΄σκασε απελπισμένη.
Αιώνια οικοδέσποινα στα ερείπια της αγκαλιάς μου.
Καλεσμένοι,
φαντάσματα που κλαίνε γοερά
βρικόλακες που δεν αντέχουν τη μοναξιά.
Όλοι ευλαβικά σιωπηλοί σε δεξίωση
που η ψυχή έχει ανάγκη να μεθύσει,
για να εξομολογηθεί, δίχως πετραχήλι, δίχως προσευχή.
Κρυμμένα μυστικά, πόθοι και μια μαχαιριά.
Αιώνια ερωμένη μιας καρδιάς – σκιάς.
Ακόμη σου αφιερώνω γράμματα ερωτικά
χαράζω το χαρτί με την τρέλα της ψυχής μου
για τον έρωτα βασανιστή μου.
Απόψε θα γράψω ξανά
Όπου και αν είσαι
οι λέξεις θα σε βρουν αυτήν τη φορά…
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα