Ποίημα
Πάλι χάθηκες
Χωρίς μια λέξη
Το περίγραμμά μου;
Φτερό υδροπλάνου σε πλήρη οξείδωση
Σκούριασαν και τα μάτια μου
Υποχωρεί αργά το έδαφος
κάτω από την αβέβαιη πίστη μου
σε σένα
Ωραιότατη βύθιση
Στ’ αυτιά μου ο βόμβος μιας μέλισσας
εγκλωβισμένης στο τζάμι
Κόβω τις φλέβες του μεσημεριού
από αβάσταχτη ανία
Άνοστος υπήρξες
και ο έρωτας που έσερνες
κάθιδρος
από μύριες αμφιβολίες
Όλα τα υμενόπτερα σου μοιάζουν
Κλείνω τον μόνον ανοιχτό φεγγίτη
στην πλάνη μου
Πλήρης η συσκότιση στο κελί μου
Κραυγάζει η λύπη
Ώρα για μια γενναία και απρόβλεπτη
ανατίναξη
αυτής της απατηλής εφημερότητας
Αδίστακτα θα την κάνω
κι ας ξέρω πως
εγώ τελικά θα είμαι
η μόνη παράπλευρη απώλεια…
©️2025 Φιλαρέτη Βυζαντίου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
