Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Να γίνω αόρατη
τη στιγμή
που η παράδοσή σου
θα γίνεται απόδειξη ζωντανή.
Ένα φάντασμα αποφασισμένο
να νανουριστεί από το αίμα
που κοχλάζει στα κύτταρα σου,
που δηλώνει αθώο
ενώ λιμπίζεται τα φιλιά σου.
Πλάι σου
σιωπηλή
σαν τη συνείδηση
που ακροβατεί
και δεν μπορεί ν΄αποκοιμηθεί.
Μια ανάσα μακριά
στη σκία της ηδονής
που σου κλείνει το μάτι
πριν σ΄αναγκάσει να υποταχθείς.
Ένα χάδι αγέρα
που έχει ξεχαστεί,
ενώ η δροσιά του
σε καθοδηγεί.
Αόρατη
για μια στιγμή.
Ορατή
για πάντα στην ψυχή!
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα