Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Σπρώχνω τον θυμό
σε σκέψεις μυστικές,
με σένα συνοδοιπόρο.
Σκέφτηκα
εκείνος ίσως και να μπορεί
να καταλαγιάσει
την ανενδοίαστη ανάγκη
-που κατοικεί στα σωθικά μου-
ο κόσμος αυτός
να συνεχίσει να υπάρχει
μόνο για χάρη σου.
Ανίκανη να εξηγήσω
την παράλογη πορεία μας,
μέσα από διαδρομές και επιλογές
που τρόμαξαν το σκοτάδι.
Ένα και μόνο κερί
κάνει τη διαφορά,
μα όλα τα κεριά… σβησμένα.
Συνείδηση ή παραλογία,
αδιάφορο.
Μια χαραγμένη πορεία
με το αίμα της ένωσης μας.
Εμείς,
πάντα ξυπόλητοι,
συνεχίζουμε προσκυνητές πιστοί,
επιβάλλοντας το ‘Εμείς’
μέσα απ΄ένα αδίστακτο ‘Εγώ’,
που δολοφονούμε κάθε μέρα.
Εκτός εαυτού ο όχλος
μας παρακολουθεί μορφάζοντας.
Αναρωτήθηκες ποτέ,
μήπως μας φοβούνται;
Λένε πως τ΄ αρπακτικά
επιβιώνουν κυρίως από πείσμα.
Ας τους αφήσουμε λοιπόν
να δοκιμάσουν ξανά το δικό μας.
Κυνηγοί αποφασισμένοι
να ικανοποιήσουν
το ένστικτο της αρπαγής.
Ορκισμένοι
να παραμείνουν άγριοι,
εκδικητικοί,
μέχρι το τέλος.
Αιώνες τώρα
η ζωή μοιράζεται
στην επιλογή του θύτη
στην επιλογή του θύματος.
Απόψε
βραδιά δίχως φεγγάρι.
Ετοιμάσου-
ξεκινά το κυνήγι του Αρπακτικού.
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
