Τραγουδώντας..
μιλάω για σένα και
για μένα.
Για όσα “μη” και”πρέπει”
ανατίναξα στη ζωή μου.
Τραγουδάω μ ένα
μικρό κύμα
απ’ το ηχόχρωμα
της τρεμάμενης φωνής μου.
Κι αν είμαι φάλτσα..
τα μεράκια μου μαδάω
κι ας μη στολίζω τις νότες.
Τραγουδάω..
για εκείνες τις στιγμές
τις αλησμόνητες..
τις αληθινές.
Δεν προσμένω τίποτα..
μόνο μια γλυκιά πνοή ζωής
κρατάω από κάθε στίχο.
Τραγουδάω..
με λόγια που βγαίνουν
απ’ τα μύχια της ψυχής..
μ ένα ρίγος στη καρδιά..
μ ένα τάλαντο ανύπαρκτο.
Κι όταν πια
πάψω να τραγουδώ
ένας κρίνος αμύριστος
θα γίνω..
μια νύχτα χειμωνιάτικη
στο τοπίο
ενός τελευταίου δειλινού.
Αναστασία Γεωργακοπούλου ©️
2023
*Μικρές σκέψεις μιας ρομαντικής ονειροπόλας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα