Ακονίζει ο ήλιος την πέτρα
λαμπαδιάζει η μέρα
στο βωμό του Θεού
πυρπολούνται καρδιές
καίγονται σκέψεις
αδειάζει ο νους
και το σώμα
χωρίς βαρύτητα
εύθραυστη σταγόνα δροσιάς
μετεωρίζεται
στο χτες και το αύριο
καυτή ανάσα σπινθηρίσματος
σε μια κορνίζα μπλε ουρανού…
Ένας ωραίος στρογγυλός ήλιος
που γονιμοποιεί τη στιγμή
πριν γίνει χτες.
Μια πρέζα αλάτι στα χείλη για γεύση
θάλασσες στα μάτια για χρώμα
οι πολιτείες του μυαλού καλειδοσκόπιο
και η φαντασία καύσιμο
για ό τι μένει για αύριο.
©2023 Χρυσαυγή Τούμπα
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Υπέροχες εικόνες, υπέροχη ποίηση