«Αύριο πάλι θα τα πούμε ε ;» η Φωνή της.
«Ναι αύριο πάλι γεια σου»
Κανείς δεν της μίλησε όταν μπήκε στο αμάξι, μόνο στο φέρι ρώτησαν ποιος πέθανε ; Τι έγινε ; Αυτή τίποτα, ταξίδευε άλλου και άρχισε ο άντρας της να τούς λέει τι είχε γίνει την προηγούμενη μέρα, μίλαγαν για πολύ ώρα, αυτή δε μίλησε καθόλου έβλεπε τόσα πολλά ταξίδευε στο παρελθόν της πάλι. Μόνο που αυτή τη φορά είχε και ξεναγώ την Κατερίνα της είχε βάλει φτερά και έβλεπε από ψηλά τα πάντα που ήταν μικρούλα. Τα έβλεπε σαν θεατής πια μιας άλλης Ηρώς, δεν πόναγε όπως πριν μόνο κάποιες όμορφες στιγμές της έβλεπε με νοσταλγία πια. Μέσα στο αμάξι, ο Ανδρέας με τον Νίκο τσακώνονταν ήταν πια μεσημέρι και είχαν χαθεί.
«Τι έγινε καλέ τι έχετε τώρα ;»
«Καλά χαμπάρι δεν πήρες κοιμόσουν ; ο Ανδρέας .
«Ναι …ναι με πήρε ο ύπνος την πάθατε τώρα ;»
«Χαθήκαμε ενώ έχουμε ξανάρθει, δε βρίσκουμε το σημείο»
«Ε αυτός είναι λόγος να τσακώνεστε ; Ρε πάμε να γυρίσουμε πίσω»
«Στο έλεγα εγώ να μην την πάρουμε ;» ο Νίκος αμέσως
«Άσε ρε Νίκο, την πήρα μαζί γιατί αν δεις πως γυρνά η βέργα θα πάθεις πλάκα» είπε ο Αντρέας με πολύ αγανάκτηση …
«Ότι και να λέτε, εγώ δεν ξέρω πως δουλεύει αυτό το πράμα ! Αλλά ένα ξέρω σήμερα δεν θα κάνετε τίποτα πάμε πίσω τώρα»
Αγανακτισμένη η Ηρώ ….και ξαφνικά άρχισε ν΄ακούει τη σκέψη τους φωνές ο ένας από μέσα του να βρίζει, ακόμα και ο άντρας της δεν ήθελε να φύγουν, σε μια στιγμή λέει του Αντρέα.
«Σταμάτα πιο κάτω έχει ένα άνοιγμα»
Όλοι μαζί την κοίταξαν, πως το ήξερε αυτό ;
«Ρε γυναικά εσύ δεν ξέρεις σε πιο μέρος είμαστε τι λες τώρα ;»
Και ξαφνικά όντως βλέπουν στα διακόσα μέτρα ένα άνοιγμα του δρόμου και παρκάρουν δεξιά … Αυτή κατεβαίνει και ζητά τη βέργα από τον Αντρέα ένα μέταλλο με παράξενο σχήμα σαν μακρόστενη θηλιά … Περπάτησε λίγο πιο μακριά το αμάξι και σήκωσε τη βέργα αν και ποτέ δεν το είχε κάνει αυτό από μόνη της, γύρναγε γύρω γύρω και σε μια στιγμή σταματά σε μια κατεύθυνση να κοιτάζει όλο το σώμα της, ξαφνικά η βέργα γύριζε μόνη της γύρω γύρω …
«Εκεί ακριβώς που σας δείχνω σ΄αυτήν την κατεύθυνση, μετά τα βουνά ήταν τάφος αρχαίος, τώρα πια δεν είναι τον έχουν ανοίξει.
«Αποκλείεται είναι κλειστός, ο Αντρέας και ο Νίκος με μια φωνή …
(συνεχίζεται …)
©2023 Αναστασία Βάττη
Αρθρογράφος – Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα