
Η αρχή (εκδ. Οσελότος, 2019): Μια εξαιρετική συλλογή που έχει πολλά ποιήματα με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί ο σύγχρονος άνθρωπος! Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ο ποιητής έχει έναν πολύ ώριμο τρόπο σκέψης και γραφής, ο οποίος μαρτυρά μια δυναμική συνέχεια…
Μελωδία λήθης (εκδ. Αποστακτήριο, 2021): Μελωδική η ανάγνωση της δεύτερης ποιητικής συλλογής του μόλις 23 χρονών Δημήτρη Μπαλτά. Τα 35 ποιήματά του ποικίλης θεματολογίας (ζωή, εαυτός, έρωτας, θάνατος, καθημερινότητα, κοινωνικές παθογένειες, στερεότυπα και συμβάσεις), σαν νότες υπενθύμισης ξεχασμένων, λησμονημένων ή αμελημένων πραγμάτων, άλλοτε χαϊδεύουν το μυαλό και άλλοτε το συναίσθημα. Εξάλλου, όπως και στην πρώτη του ποιητική συλλογή (Η αρχή), ο κύριος στόχος του είναι να κάνει τους αναγνώστες που θα τον διαβάσουν λιγότερο ψυχρούς και περισσότερο ανθρώπινους, ταπεινούς και σκεπτόμενους.
Αγαπημένοι στίχοι:
Να, εκεί να πάμε,
όπου θα λείπει ο δήθεν καθωσπρεπισμός
και η θλιβερή χρειά
ενός συμπεριφορισμού αλλοπρόσαλλου.
Και σαν φτάσουμε,
να μην κάνουμε πάλι τα ίδια.
Περπατώντας στον κόκκινο δρόμο,
ας αλλάξουμε την πλάση,
που τώρα χαλασμός την πληγώνει.
Υ.Γ. Ο Δημήτρης δε γίνεται καθόλου
φορτικός στους ελαχίστους
που μπορεί να τον διαβάσουν τυχαία,
οι οποίοι του εύχομαι να είναι πολλοί ή έστω λίγοι και καλοί, σε σχέση με τους ελάχιστους, γιατί το αξίζει πραγματικά! Τα ποιήματά του δίνουν τροφή για σκέψη, την οποία αν έπαιρναν όλοι, θα ήταν λίγο καλύτερος ο κόσμος μας, λίγο πιο ποιη(ο)τικός…
Το όνομα του έρωτα (εκδ. Αποστακτήριο, 2022): Μια πολύ δυνατή ποιητική συλλογή για το φευγαλέο του έρωτα! Κάθε ποίημα είναι κεντημένο με μια ατμόσφαιρα μαγείας που γεννάει έντονα συναισθήματα και δημιουργεί νοσταλγικές εικόνες! Εκτός από τη σκηνοθετική δριμύτητα, άξια λόγου είναι και η εκφραστική δεινότητα, με τη χρήση πολύ ωραίων και σπάνιων λέξεων που γίνεται! Με άγγιξαν και με ταξίδεψαν!
Μορφή
Σ’ έχω τόσο πολύ ονειρευτεί,
σ’ έχω τόσο πολύ αφουγκραστεί,
το χρώμα των ματιών σου,
την υφή των μαλλιών σου,
το άρωμα του σώματός σου,
σ’ έχω σχεδόν αγγίξει,
έχω σχεδόν γευτεί τον καρπό σου.
Μου έχεις χαμογελάσει,
μ’ έχεις ρωτήσει:
«Γιατί με σκέφτεσαι;»,
μ’ εμένα να σου απαντώ κομπιάζοντας.
Σ’ έχω αισθανθεί σχεδόν δίπλα μου,
που δεν μπορεί να μην υπάρχεις.
Περιγραφές του ανεκπλήρωτου (εκδ. Κάκτος, 2022): Κατά τη γνώμη μου, η τέταρτη ποιητική συλλογή του Δημήτρη Μπαλτά είναι και η καλύτερη, η πιο ώριμη και η πιο άμεση. Αυτή η εξέλιξη προϊδεάζει και για ακόμα καλύτερα δείγματα γραφής στο μέλλον… Προϊδεάζει για μια σύγχρονη ποίηση στο απόγειό της! Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης των ποιημάτων σκεφτόμουν πόσο μεγάλο μυαλό έχει ο συγγραφέας, πόση ευαισθησία, πόση παρατηριτικότητα και σίγουρα έναν πλούσιο εσωτερικό κόσμο, είτε από εικόνες είτε από συναισθήματα… Ο ποιητής στη συγκεκριμένη συλλογή κάνει λόγο, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος της, για ανεκπλήρωτα πράγματα, για πράγματα που καλό θα ήταν να είναι αλλιώς, που καλό θα ήταν να έχουν γίνει… Με ποιήματα ποικίλης θεματικής, καταγγέλει την υποκρισία των ανθρώπων, στηλιτεύει τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας, καταγγέλλει τη δυστοπία που έχουμε αποδεχτεί σαν κάτι συνηθισμένο και έχουμε κάνει καθημερινότητά μας… Τα ποιήματά του εκκινούν από κάποια εικόνα και με έναν επαγωγικό τρόπο, θα μπορούσε να ειπωθεί, καταλήγουν να περνούν ένα γενικότερο μήνυμα-νόημα και την ανάλογη αίσθηση στον αναγνώστη τους… Δε λείπουν ποιήματα και για τον έρωτα, τη μοναξιά, την ποίηση κ.α., αφού όπως προανέφερα πρόκειται για μια συλλογή ποικίλης θεματολογίας, με βασικό άξονα όμως τη χρήση του α’ προσώπου και τον έντονα εικονοπλαστικό λόγο…
©2023 Γιώργος Τσιβελέκος
Αρθρογράφος – Ποιητής – Συγγραφέας
