Βιβλίο – Το αστρικό ταξίδι της Ηρούς και η Ενόραση –

Βιβλίο – Το αστρικό ταξίδι της Ηρούς και η Ενόραση –

Ο καιρός περνούσε οι εκπλήξεις συνεχίζονταν για την Ηρώ καθώς διαπίστωνε ότι πολλές φορές έβλεπε με την δύναμη αυτή σωστά, από ονόματα παρελθόν ως και μέλλον. Αρχίσαν να μαθευόταν τα νέα ένα μυστικό που το ξέρουν τρεις δεν είναι μυστικό σε αυτή την περίπτωση ο Σταύρος ήταν η αιτία, όλο το συζητούσε με όποιον γνωστό έβλεπε ενώ η Ηρώ δεν το ήθελε, διότι προκύπτανε πολλές συζητήσεις η ερωτήσεις που την κούραζαν πνευματικά, πολλές φορές ο πονοκέφαλος την τρέλαινε από την κούραση να προλάβει να κοιτά πολλά προβλήματα μαζί.
Μια μέρα πήγανε για καφέ σε μια ξαδέρφη του Σταύρου , και νονά του γιου της και εκεί που πίνανε τον καφέ τούς ξαφνικά λέει η Ηρώ στην Ρένα …
«Κουμπάρα , έχεις τσακωθεί με τον κουμπάρο ;»
«Όχι , λέει η Ρένα» .
«Έρχεται τώρα να σου πάρει κάτι, που έχετε τσακωθεί γι’ αυτό» .
«Και εσύ που το βλέπεις αυτό τώρα ;» την ίδια στιγμή ακούγετε η πόρτα μπαίνει ο άντρας της με νεύρα, λέει μια καλημέρα και της φωνάζει.
«Δώσε μου το ρολόι που σου έφερα, να το πάω πίσω αφού δεν σου άρεσε»
Κόκαλο αυτή πάει το φέρνει και του το δίνει . Φεύγει αυτός όλο νευρά …
«Μου πήρε ένα ρολόι από τον Κώστα και του το έδωσε πανάκριβα είχαμε βλέπεις εχθές επέτειο γάμου, και τσατίστηκε ο χαζός, που του είπα ότι δεν μου αρέσει … Δεν το πιστεύω αυτό που έγινε ,να έρθει τέτοια ώρα να αφήσει το μαγαζί μόνο του; και εσύ Ηρώ που το είδες ;»

Δε μίλαγε κανείς, μ΄αυτή είχε χαθεί σ΄αυτά που έβλεπε με άλλα μάτια φυσικά, από μακριά με του υποσυνειδήτου της σε απίστευτη εγρήγορση εικόνες που ήταν σε εξέλιξη αυτή την ώρα … Ο άντρας της εξηγούσε στην κουμπάρα του, το τι είχε γίνει εδώ και λίγο καιρό και μιλάγανε … Η Ηρώ χαμένη για κάποια ώρα και σε μια στιγμή κοιτά την κουμπάρα της και λέει …
«Θα έρθει πάλι ο Μήτσος και κρατά ψάρια, Μαρίδες να κάτσουμε να φάμε θα μας πει» Βάζουν κάτι γέλια όλοι …
«Ρε τι λες πότε έχω τηγανίσει εγώ εδώ μέσα ψάρια; η κουμπάρα της και συνεχίζει. Αφού τον ξέρεις ; Όταν θέλουμε ψάρια σε εσένα ερχόμαστε πάντα, δεν υπάρχει περίπτωση καμία»
Μιλούσαν για ότι είχε παρουσιαστή τώρα στην Ηρώ και δεν περνά ένα τέταρτο πάλι η πόρτα, να σου ο Μήτσος με μια σακούλα και λέει …
«Πήρα Μαρίδες θα καθίσετε εδώ να φάμε, Ρένα βάλε να τηγανίσεις σε μια ώρα θα είμαι εδώ»
Η Ρένα τον κοίταζε σαν χαζή, αυτός γυρνά και φεύγει πάλι.
Ε αυτό πια κι αν ήταν από τα άγραφα, ποτέ δεν είχε γίνει στα 15 χρόνια παντρεμένοι, ποτέ δεν έκαναν ψάρια σπίτι τους, μύριζε πολύ έλεγε αυτός «Μπορείς να μου πεις πως τα βλέπεις όλα αυτά; έχω τρελαθεί πως τα βλέπεις;»
Έτσι τα έμαθε και εκείνη όλα αυτά τα παράξενα και φυσικά άρχισαν οι ερωτήσεις που την αφορούσαν για εκείνη τα παιδιά της , λες και πήγε σε μια χαρτορίχτρα .. Τι να πρώτο έβλεπε η δόλια Ηρώ για όλα μια απάντηση αμέσως χωρείς περιστροφές και ειδικά σε μαθηματικές ασκήσεις ,που ενδιαφερόταν η μεγάλη κόρη της .
Είχαν ξεκινήσει τότε οι εξετάσεις, είχε αγωνία πια θέματα, θα πέφτανε και αν θα έγραφε καλά, μέχρι βιβλία της έφερε κλειστά, να της πει ποιες σελίδες να διάβαζε ..
Αυτά η Ηρώ δεν τα ήξερε από μόνη της, διότι πήγε μόνο δημοτικό κι όμως σε όλα απάντησε, φυσικά την κοίταζαν σαν να ήταν ένα τέρας, έτσι αισθανόταν τώρα εκείνη . Τελικά κάθισαν να φάνε εκεί , όταν επιτέλους πήγαν σπίτι τούς αυτή σερνόταν από κούραση ..
Η Ηρώ από το πολύ ψάξιμο έμαθε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τον φύλακα άγγελό τούς και ένα προστάτη να τούς καθοδηγεί και να τούς προστατεύει από κάποιες δύσκολες στιγμές της ζωής τούς..
Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε για μήνες από στόμα σε στόμα φυσικά το έμαθαν πολλοί γνωστοί τούς . Άρχισαν να έρχονται άτομα γνωστά και άγνωστα να μάθουν να ρωτήσουν ότι τούς ενδιέφεραν τα προβλήματα τούς. «λες και μπορούσε να τα λύσει αυτή ;»
Όχι δεν μπορούσε να επέμβει φυσικά στη ζωή του κάθε ανθρώπου, το μόνο όμως που την ένοιαζε και το ήθελε αυτό το χάρισμα ήταν ένα ..
το ήξερε της το είχε πει αυτό μόνο θα κάνεις έτσι το τήρησε κατά γράμμα.
«Μόνο θέμα υγείας θα σε απασχολήσει ;  Ότι άλλο θες κοίτα, μην πιστέψεις όμως ότι ποτέ θα το εκμεταλλευτής αυτό» .
Για την Ηρώ ήταν Θεού δώρο αυτό και άλλαξε τελείως η ζωή της πια, όπως να ήταν έπρεπε πάντα να μαθαίνει, να πειραματίζετε και να βοηθά στην ανάγκη των άλλων …

 

©2023 Αναστασία Βάττη

Αρθρογράφος – Συγγραφέας

Αναστασία Βάττη

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΖΩΓΡΑΦΟΣ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ - Η Αναστασία γεννήθηκε στην Νίκαια Αττικής. Κατάγεται από πρόσφυγες της Σμύρνης και από Κρήτη. Τελείωσε σε ατελιέ την Κοπτική Ραπτική και σε σχολή Οικοκυρικής. Άσκησε την Κοπτική Ραπτική σε ατελιέ δικό της για 10 χρόνια. Ακόμα, έχει στο ενεργητικό της ένα πτυχίο από την Σχολή Παραψυχολογίας και Μελλοντολογίας του Νίκου Πισσάνου. Αργότερα ασχολήθηκε με την αγιογραφία και έχει μια ατομική έκθεση στο ενεργητικό της. Επίσης, ασχολείται με την ζωγραφική, τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ανήσυχο πνεύμα όπως είναι, αποφασίζει να ασχοληθεί και με τη συγγραφή. Το πρώτο της βιβλίο «Το Σημάδι», κυκλοφόρησε το 2015. «Η Σπηλιά του Δράκου» είναι το δεύτερο βιβλίο της.

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση