Ποίηση – Έλα αθόρυβα –

Ποίημα

Έλα αθόρυβα, ακροπατώντας, μην διαταράξεις τη σιωπή.
Ηθελημένα βουβάθηκε η νύχτα,
ζυγίζοντας τις ανοχές μου και τις αντοχές μου αντίστοιχα.
Σκύψε προσεχτικά …παραφυλάνε οι σκιές …
Έχω τα βλέφαρα κλειστά,
….όταν τ΄ανοίγω κατάματα με βλέπει η μοναξιά κι ανατριχιάζω …
μα θα σε δω, με της ψυχής την απόγνωση.
Διψώ κι ας είπα να μη΄ρθείς.
Γείρε στο προσκεφάλι να πιώ απ’ την πνοή σου.
Ακούς ; Σιγήσανε οι ώρες.
Θα βγω απόψε νικητής αφού δεν είμαι μόνος.
Πονάω μα, όχι τούτη τη στιγμή
που την πληγή τα χείλη σου φιλάνε.
Αχ ! Κι εδώ, κι εκεί …
Ευλογημένη να΄σαι …

©2023 Κτενά Ρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια