Ποίημα
Κρύβεσαι.
Μα εγώ σε ξέρω.
Ήμουν εκεί.
Δύστροπη, ανίερη μοίρα,
στο στόμα σε φίλησε.
Άτρωτος βαφτίστηκες.
Με τον χιτώνα της δύναμης σε τύλιξαν.
Δηλητήριο η επιβεβλημένη δύναμη.
Ποτισμένος καλά, ο χιτώνας!
Τη σάρκα σου καίει!
Στη ψυχή φτάνει!
Δεν διάλεξες να είσαι δυνατός.
Το ρόλο σου, αγόγγυστα υπηρετείς.
Στα παρασκήνια κρύβεις την αλήθεια.
Εγώ… σε ξέρω.
Μισείς το Νίτσε.
“Ό,τι δε σε σκοτώνει, σε κάνει,
πιο δυνατό”.
Λόγια βολικά για τους δυνάστες.
Τον μεγαλύτερο δυνάστη σου…
Εσένα !
Μια μήτρα να επιστρέψεις,
να ευλογηθείς αδύναμος ζητάς.
Να ησυχάσεις.
Μα,
ανόητος αυτός που χάρες απ’ τη μοίρα ψάχνει.
Εγώ… ξέρω.
Διάλεξε λοιπόν να μη μισείς το Νίτσε
κι ας κλαις, στα παρασκήνια.
©2024 Ρένα Χουσιάδου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας

Πάρα πολύ δυνατό