Ερωτικό Instantane * Έρωτες που δεν έζησαν ποτέ
Κάθε πρώι στην ίδια θέση του λεωφορείου.
Εκείνο το βλέμμα που σχεδόν σ΄άγγιζε από την πρώτη στιγμή
που ανέβαινες στο λεωφορείο και ασυναίσθητα το αναζητούσες.
Εκεί, στην τελευταία σειρά, κοντά στο παράθυρο,
κρατώντας πάντα ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά.
Ένα σιωπηλό βλέμμα, που σου ψιθύριζε στο αυτί
πως είχε τόσα πολλά να εξομολογηθεί και ταυτόχρονα να κρύψει.
Ένας ασυναίσθητος φόβος, ίσως και ένα ‘πρέπει’ τολμηρό που σφράγιζε τα χείλη,
που συγκρατούσε την επιθυμία για επικοινωνία…
Κι όμως ούτε και εσύ προσπάθησες να πλησιάσεις, να σπάσεις τα αόρατα εμπόδια,
να πεις μ΄ένα ζεστό χαμόγελο “Καλημέρα!”
Έτσι ένας έρωτας που γεννήθηκε ένα πρωινό του Σεπτέμβρη απλώς παρέμεινε στα βλέμματα,
που συνέχισαν ν΄αγκαλιάζουν το ένα το άλλο, με μια γλυκιά πίκρα και ένα μειδίαμα σαν παράπονο…
σαν δάκρυ για τον έρωτα που δεν άνθισε, δεν πήρε ζωή, δεν έγινε φιλί και χάδι.
Μια υπόσχεση στον αέρα..
που υποσχέθηκε τόσα πολλά, μα παρέμεινε στη μνήμη πάντα ως μια σιωπηλή υπόσχεση του έρωτα…
©️2025 Ερωτικό Instantane
Γ λ α ύ κ α
