Ποίημα
Μιας ανεξήγητης ζωής
μ’ έχει πάρει ο άνεμος,
που πότε καυτός
ψηλά σηκώνει την ψυχή μου
και τη λιώνει,
πότε ψυχρός χάμω
πετάει την ελπίδα μου
και την παγώνει.
Στου ονείρου μου
το Σύμπαν το άπειρο,
στο χρόνο μέσα,
πάντα κύκλους κάνω…
σε μια δίνη, τις στιγμές μου
παρασέρνοντας ξεχνάω,
από πού ξεκίνησα
και που ήθελα να πάω.
©2024 Αγλαΐα Κεφαλά
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
ART BY DUY HUYNH


Πολυ καλό
Ευχαριστώ!!!