Μοντέρνα ποίηση – Σκιά της νύχτας –

Ποίημα

Η νύχτα σ΄έντυσε σκιά
για να σε τιμωρήσει
για να με αφανίσει.
Η τιμωρία σου,
να σου χαριστεί η τελευταία ανάσα της ζωής,
το τελευταίο χάδι της ψυχής.
Εσύ, ο κουβαλητής του άψυχου κορμιού μου
ο άκαρδος γητευτής της λογικής μου.
Ο άνδρας που λάτρεψε το σκοτάδι
και κέρδισε το φως με την αγκάλη.
Εγώ, η πάνινη κούκλα του ‘σ΄αγαπώ’
που έλαμπε κάθε μέρα
για χάρη σου σαν άστρο φωτεινό.
Στο δρόμο της σιωπής,
με βήματα σταθερά της καταστροφής,
εκεί θα με μοιρολογήσεις
εκεί θα μ΄αποχαιρετήσεις.
Θα με ντύσεις θύμα περιστάσεων
Θα με αρωματίσεις και θα με λιβανίσεις
ως κόρη άρρωστων αναγκών
θα με προσκυνήσεις ως θήραμα Σκοτεινών.
Ένας εγωιστής εραστής
στο μονοπάτι της παράλογης ηδονής.
Τελικά το θύμα ήσουν εσύ
που σ΄έντυσε σκιά η νύχτα η σκληρή.
Αντίο, αγάπη της ψυχής
σκιά της νύχτας της τρελής.

©2024 Μαρία Σταυρίδου

Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα