Ποίημα
Γυρνώ τα βράδια μου,
κι αλήτης ξενυχτάω.
Μέσα στα μπαρ,
τις αναμνήσεις μου μεθάω.
Με τις αισθήσεις μου χαμένες
στο τραγούδι,
με την καρδιά μου μαραμένη
σαν λουλούδι.
Πίνω ποτήρια τον καημό
που σε αγάπησα.
Μέσα στης νύχτας τα νερά
πάλι ναυάγησα.
Χωρίς ελπίδα
τα όνειρά μου να τα σώσω,
χωρίς πατρίδα, βρε καρδιά μου,
να σου δώσω.
Σαν ξενιτιά,
η αγάπη είναι για σένα
κι εσύ, καρδιά μου,
μετανάστης
μες στα ξένα.
Τα όνειρα σκορπάς του έρωτα στο φόβο σου.
Κανείς δε νιώθει, βρε καρδιά,
τον πόνο σου.
Γι’ αυτό γυρίζω
σε βράδια αξημέρωτα.
Αλήτης κάθε βράδυ για τον έρωτα
και πίνω και μεθάω και τα σπάω,
εμένα τώρα πια μόνο αγαπάω.
©️2024 Dimitrios Monios
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Ποιητής

μπράβο κύριε Μόνιο!