Μοντέρνα Ποίηση – Χ α ρ α κ ώ ν ω –

Ποίημα

Χαρακώνω…
Χαρακώνω το πρόσωπο… το παραμορφώνω
να μην αναγνωρίσεις ποτέ τον τρελό
που έχασε τη λογική
γιατί δεν αντέχει άλλος να σ΄αγγίζει.
Χαρακώνω τις λέξεις
που παλεύουν με τη φωνή
που ντύνονται φωνή… που φοράνε την ηχώ
που γεννάνε μελωδία μόνο για χάρη σου
για το γέλιο και το κλάμα σου
Χαρακώνω τ΄ακροδάχτυλα
που σκάβουν έναν λάκκο
έναν βαθύ… τόσο βαθύ λάκκο
για να κοιμίσουν πόθους και κραυγές
αγγίγματα και μικρές προσευχές
Χαρακώνω και την καρδιά…
ανόητη… αγιάτρευτη καρδιά,
που χτυπάει μια γρήγορα και μια πιο αργά,
που λαχταράει κατακόκκινα φιλιά
και δυο μαύρα μάτια φωτεινά,
που πονάει κάθε δείλι… χωρίς λαλιά
που πετάει κάθε ξημέρωμα
αναζητώντας μια λάγνα αγκαλιά
Χαρακώνω…
όλα όσα νιώθω… όλα όσα αγγίζω
όλα όσα χαρίζω… όλα όσα ορίζω.
Χαρακώνω εμένα για να κρυφτώ από σένα
για να θάψω έναν καημό και έναν έρωτα τρελό,
για να σωπάσω
και να μη φωνάξω πόσο τρελά σ΄αγαπώ
Χαρακώνω…

©2023 Μαρία Σταυρίδου

Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα

Κείμενο από την Ποιητική Συλλογή

Φ Ο Ρ Μ Ι Γ Γ Α