Ποίηση – Στείρες Σκέψεις –

Ποίημα

Στείρες σκέψεις
αινιγματικής ζωής
υπαγορεύσεων και κανόνων.
Ανύπαρκτος χρόνος
θέλησης ή ερωτημάτων.
Υποταγή
Θλίψη
Ικεσία
Φτερά χωρίς οδηγίες χρήσης
Προσμονή
Μάνα Γαία ποιός είμαι;
Σε ποιόν ανήκει ο ήλιος;
Υπηρέτης;
Αφέντης;
Σκλάβα του σκότους η νύχτα ή ερωμένη;
Ατίθασο της μέρας το άτι
κατακρημνίζει τους αναβάτες.
Αυθάδης η γλώσσα τσακίζει κόκκαλα
σκληροτράχηλων ίσκιων.
Ο δρόμος οδηγεί σε αδιέξοδα που θέλουν να ξεφύγουν
στα χνάρια σαθρών ιδεών.
Ανήφορος, κατήφορος,
μόνη διαφορά η πλευρά που στέκεσαι όταν τον βαδίζεις.
Εμπιστοσύνη
Δυσπιστία
Απλανές το βλέμμα
Ανέκφραστο το πρόσωπο
Κι ένας καθρέφτης
που σου κρύβει τι γίνεται πίσω.
Είσαι πια στην εκκίνηση
Ή μήπως στο τέρμα;  …..

 ©2023 Κτενά Ρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια