Ποίημα
Η μοναξιά πήρε τη μορφή της νύχτας
κι η νύχτα μεγάλωσε.
Πόσες ώρες να κυνηγά η σκέψη μου
τα βήματά σου,
πόσες ν´ακούω τη σιωπή
να με καλεί.
Η σιωπή έχει φωνή!!!
Αν έχουν σκοτώσει την καρδιά σου
την ακούς.
Κοίτα, χορεύω στο ρυθμό
της μουσικής της
κι είναι τα λόγια της θλιμμένα.
Της δώσανε τα μάτια σου
το χρώμα του πόνου
και η φωνή σου
με το στόμα της μιλά.
Κι άμα γέρνω κουρασμένη
στο άδειο κρεββάτι
και πριν του ύπνου
με σκεπάσουν τα φτερά,
νοιώθω ένα σκούντημα θαρρώ
και η ανάσα σου στο πλάι μου ζεστή.
Η μοναξιά παίζει παιχνίδια
μες στη νύχτα
και η σιωπή με τη φωνή σου μου μιλά!!!
©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
