
Σαφώς πιο ώριμη ως προς τον τρόπο γραφής της σε σχέση με την πρώτη της ποιητική συλλογή (Οι δαίμονες κλαίνε, οι άγγελοι γελάνε) αλλά και με μια πιο πληθωρική θεματολογία, η ποιήτρια Αθηνά Σαρλάνη επιστρέφει με το ποιητικό έργο Μελωδία χωρίς όνομα και τα 47 ποιήματα από τα οποία αποτελείται, για να μας γεμίσει με όμορφες εικόνες, γεύσεις, σκέψεις και συναισθήματα. Σε αρκετά ποιήματά της εντοπίζεται ένας ρυθμός και ένας παλμός. Από άλλα δε λείπει η ενστάλλαξη ψηγμάτων σοφίας, θεώρησης της ζωής και κάποιων στιγμών-πτυχών της. Για παράδειγμα, γίνεται λόγος για την ευτυχία, για το τι είναι και πώς μπορεί κανείς να την έχει, για την αθωότητα (μάλλον τη χαμένη), για τον έρωτα, τη μοναξιά, την απώλεια, τον χωρισμό, το καλοκαίρι και το πέρασμα στις άλλες εποχές… Φυσικά, δε λείπουν και οι υπαινιγμοί για διάφορα κοινωνικά ζητήματα (αποξένωση των ανθρώπων, ψυχρότητα, ασπρόμαυρο το χρώμα τους, ο καθένας ζει στον μικρόκοσμό του). Σε κάθε περίπτωση όλες οι παραπάνω θεματικές προσεγγίζονται μέσα από ένα πολύ προσωπικό πρίσμα και αποδίδονται με ξεχωριστό ύφος. Το στοιχείο της φύσης πολλές φορές βρίσκεται εκεί για να τονίσει το συναίσθημα ή για να κάνει την απόλυτη αντίθεση με το συναίσθημα, τονίζοντάς το όμως και πάλι και δείχνοντας πως ο εσωτερικός κόσμος είναι πιο καθοριστικός για το ίδιο το άτομο από τον εξωτερικό. Η ζωή είναι ποίηση και η ποίηση ζωή και η Αθηνά με αυτήν την ποιητική συλλογή το αποδεικνύει περίτρανα και της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια αλλά και αγάπη γι’ αυτό.
Ένα ποίημα:
Μελωδία χωρίς όνομα
Αν ο έρωτας ήταν μελωδία,
θα έφτιαχνα νότες
και οι στίχοι θα σκορπούσαν
μέσα από το πικάπ.
Θα χορεύαμε τζαζ όπως παλιά
και θα άγγιζα τα μαύρα σου μαλλιά.
Κάτω από το φως του φεγγαριού
οι σκιές μας θα έμοιαζαν σαν εραστές,
που συναντιούνται κρυφά, παράνομα.
Τα φιλιά μας θα έκαιγαν σαν τα κεριά
και τα κορμιά μας θα λικνίζονταν μεθυσμένα
με λικέρ από κόκκινο τριαντάφυλλο.
Η αυλαία θα έπεφτε,
μα εμείς θα συνεχίζαμε
κι ύστερα θα περπατάγαμε χέρι – χέρι,
συνθέτοντας νέες μουσικές μελωδίες.
©2023 Γιώργος Τσιβελέκος
Αρθρογράφος – Ποιητής – Συγγραφέας
