Ποίημα
Θολό το τζάμι της συνείδησης.
Πως να σχεδιάσεις πάνω του ελπίδα;
Πάρε την μεζούρα της τρέλας σου
και μέτρα με υπομονή,
την ασφυξία,
την μοναξιά,
την περιέργεια,
την σκοτεινιά
και κράτα σημειώσεις.
Ίσως μια μέρα κερδίσεις
κάποιον χαμένο παράδεισο.
©2023 Αμαλία Κέντρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας

Μια γλυκιά θλίψη βγαζει αυτο το κείμενο… πολύ καλό!