Ποίημα
Εμείς,
που νιώθουμε φτωχοί
από του φεγγαριού
τα ερωτικά μονοπάτια
και του ήλιου τα δροσερά
νερά της χαράς,
τι πάθαμε;
δεν νιώθουμε φτωχότεροι
γιατί έχουμε το φεγγάρι στην ψυχή
και του ήλιου την ανέλπιστη δροσιά στα χέρια,
ανοίγουμε τα παράθυρα τι
κι αν βρέχει κι αν χιονίζει,
κι αν η σκόνη καθίσει στα έπιπλα
κι αν ο αέρας πάρει τα πλυμένα ρούχα μαζί του από το σχοινί,
τι έγινε;
σε κάποια στιγμή όλα θα μπουν στη θέση τους,
ο ουρανός θα καθαρίσει,
κι όλα θα γίνουν όπως πριν !
©2023 Κατερίνα Ηρακλέους
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Πολύ εκφραστικό!!Μπράβο σας!!
Πάρα πολύ καλό!